โฮ๊ะๆๆๆ จูออน น่ากัวเม๊ะ ก็เดือนๆเนิง ก็ต้องวนไปเข้าคอร์สที เพราะซื้อทิ้งไว้ ไม่ค่อยได้ไปเลย เสียเงินเปล่าๆ
ไปนอนให้ยําหน้า พันหน้าเล่นๆ เห่อ ขี้เกียจๆ สมัครทุกอย่าง แต่ไม่ทําไรซักอย่าง .. อย่างชมรมกอล์ฟก็สมัครทิ้งเงินไปเล่นๆอีก
ไม่เคยเหยียบไปกะชมรมซักครั้งเลย เห่อๆๆๆ ขี้เกียจๆๆๆ ง่า



อ๊า อันนี้ ไปหม่ำๆกะดาร์เลิฟ และเพื่อนๆมา ไปทาน ชาบู และสุกี้ อร่อยมากมาย เยิ้มๆๆๆ





ไปล๊าน๊า ไดอารี่สุดเลิฟ เด๋วว่างๆจะโมใหม่ให้หมดเร้ย


 

บาย ... จุ๊บ

 

แต่ก่อน ก็เจอกัลล์ทู๊กวัน ทามงานอยู่ด้วยกัลล์ทู๊กวัน เป็นฝูง

แต่เด๋วนี้ ฮือๆๆๆๆ แยกจากกัลล์ นานๆที จะเจอกันพร้อมๆกันที โฮๆๆๆๆๆๆ มันคิดเถิงงงง มันเจ็บปวดดดดด

มิส มิส ... บาย จุ๊บ

 

 

กรี๊ดๆๆๆ ก่องเที่ยงคืนแป๊ปนึง เล็กเพื่อนร๊าก ก็โทรมาหวัดดีปีใหม่ คนแรกเล๊ย คนแรกเลย

คุยกะ เต๊ก โต๊ย .. . คิสส์เถิงๆๆๆ เมื่อไรจะย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยซะทีน๊า แคนาดามีอารายดี ห๊า กระซิกๆๆๆ

เอาเพื่อนของฉ๊านคืนมาน๊า .. . ฮือๆๆๆ คิสส์เถิงจนไม่รู้จะพูดยังไงดี คิสส์เถิงสุดๆ .. เห้อ เฉา .. 

ฮือๆ เล็กไม่เคยลืมเราเยยเจงๆ มิสส์ๆ .. ฉ๊านนนน คิดเถิงเล็กกกกกก โอ๊ววววว มันคิสส์เถิงจังเล๊ย ไปหากัลล์ดีก่า

 

บาย .. จุ๊บ 

 

ง่า .. มารายงานตัวแล๊น ทิปปู้ผิดไปแล๊น เราไปทําวีรกรรมทิ้งทวนไว้ที่งานฉลองปีใหม่ของแผนกเดิมเราเอ๊ง

ไปอ่าน และดูรูปอื่นๆกัลล์ข้างบนดีก่าน๊า เพราะหน้าแรกบล๊อกนี้เริ่มจะยาวไปแล๊นงะ

 

นี่ค๊า ชนวนสาเหตุของวีรกรรม .. ทิปปู้เรียกว่า    ' ไฟในทรวง .. ของทิปปู้ '

ก็คือ งานก็เริ่มไปเรื่อยๆ จนช่วงสุดท้าย ที่จะเหลืออยู่แต่ ร้องเต้น เล่น ระบํา เค๊าก็กะลังสนุกสนานกันดีๆ

เราก็นึกขึ้นด๊าย ว่าถึงเวลา จะโปรย ไฟในทรวงของทิปปู้ .. ก็แค่ พูดขึ้นว่า อ๊า ครายที่อยู่ lot สุดท้ายเนี๊ยะ จะได้ไฟในทรวงแบบที่เราส่ายอยู่

ก็ส่ายท๊างคืน ให้เค๊าอยากด๊ายไปตามๆกันแล๊น แต่ไม่บอกว่าจะแจก อิอิ .. พอพูดเสร็จ คนก็ฮือมารุม เอามันสส์

เราก็เปิดกระเป๋า มือลงไปหยิบขึ้นมาขยุ้มแรก โดยที่มือยังไม่ทันพ้นปากกระเป๋าเลย คนก็รุมๆๆๆแย่งๆๆๆกะมือเยย

โอย จะเป็นลม อารายกัลล์เนี๊ยะ ก็แจๆๆ ไปได้ 20 ก่าคน ก็หมด แถมต้องสอนวิธีเปิดไฟ โอย เหนื่อย

ทันใดนั้น ตาก็มองไปที่กระเป๋าตัวเอง .. เง้อ ปากกระเป๋ามันเปิดอยู่ แต่ แต่ แต่ ม่ายมีกระเป๋าตังค์

เท่านั้นแหละ ไฟในทรวงแตกซ่าน มึน อึ้ง งง ทําไรมไถก เพราะทุกอย่างในชีวิตอยู่ในนั้น แค่คิดว่าต้องโทรไปอายัดบัตร ก็อยากจะดิ้นตาย

ยังไม่จบ ก็โวยวายๆๆ แต่ไม่มีครายสนใจ เราก็เลยเดินขึ้นเวที คว้าไมค์ แล้วบอกว่า ไม่ใช่ละ ไม่หนุกละ ปิดเพลง เปิดไฟ ล็อคประตูเลย

หาของเลยโต๊ย .. ในขณะนั้น VP ของพวกเค๊า ก็เดินมาจะปิดงานพอดี คือได้เวลาอะ เหอๆๆ แต่ทิปปู้ไม่รู้เรื่องเลย

มัวแต่ห่วงกระเป๋า ก็ยังหาไปเรื่อยๆ แถมแต่ละคน ถามกันอยู่ด๊ายว่า ลืมไว้ไหนเหรอเป่า อยู่ในรถไม๊ นู่น นี่ นั่น

เห้อ จะถามไมง่า ก็บอกแล้วว่าเอามาๆๆ ตอบไป 58 ตลบ .. ก็ยังคิดว่า แกล้งเราแน่ๆ เพราะโดนประจํา แถมอําไม่เลิก

ก็หาจนเบื่อแล้ว เค๊าแทบจะรื้อห้องกัลล์ พลิกเก่าอี้ รื้อเบาะขึ้นมาทุกอัน โวยวายจนเหนื่อยแล้ว ก็ไม่เฉลยกัลล์วะที เริ่มเซ็ง

.. และแล้ว อยู่ๆก็ ร้องไห้คร๊าบ ทิปปู้ร้องไห้ ฮือๆๆ เอาคืนมาน๊า อย่าแกล้งน๊า ไม่หนุกแล๊วอะ แป่ววว

สุดท้าย ก็งอน เซ็งตัวเอง ว่าทําหายได้ไง ก็เลยเดินลงไปเลย แล้วก็โทสับ ควานหาเบอร์ แบงค์ต่างๆเพื่ออายัดบัตร

เก่ง พลอย และ พี่เล็ก ก็เดินตามา และบอกว่า อย่าเพิ่ง ลงไปหาข้างล่างก่อง เราก็เฉยๆ ร้องไห้ กระซิกๆๆ

พอลงไปข้างล่าง เจอน้องเลิฟ ม๋าปั๊ก กะลังพยายามเปิดตู้ ล็อคเกอร์เราอยู่ คือกุญแจสํารอง เต็มมือ น้องเค๊าก็ไม่รู้นี่ว่าดอกไหนกันแน่

คือ ก่อนจะลงมาทุกคนพยายามขอกุญแจล็อกเกอร์ เพื่อจะไปหาให้ แต่เราก็ไม่ฟัง ด้วยความที่เป็นคนมั่นใจในตัวเองสูงมาก

เราก็เลย เดินไป แล้วไขเอง คือ จะหยิบกระเป๋าสะพาย เพื่อกลับบ้านเลยงะ ทุกคนก็บอกว่าลองหาดูดิ๊ เผื่อเจอ ..

พร้อมกะเสียงภาวนา .. ทันใดนั้น มือก็ควานลงไป เจอะกะวัตถุบางอย่างที่คุ้นๆเหมือนกระเป๋าตังค์เรา

เอิ่ม เพ่คร๊าบ เจอแล้วคร๊าบ มันอยู่ในนี้คร๊าบ .. ทําไงดีละตู โวยวายหยั่งกะไฟไหม้โบ๋เบ๋ไปแล้ว ฮ์อๆๆไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี

พี่เล็กคว้าโทสับ โทรขึ้นไปบอกข้างบนทันที พร้อมกับเสียงสาบแช่ง ระงม บอกให้ขึ้นไปเด๋วนี้

 

เหอๆๆ จ้างให้ก็ไม่ขึ้น เหอๆๆ แตสุดท้ายก็ต้องขึ้นไป .. ไปถึง ทุกคนนั่งเซ็งท๊างฮอล์ แล้วเราก็โดนรุมๆๆด่า

เลิกเลย วงแตก เค๊าเลยไม่ร้องเพลงเลย แถมโดนขุดเรื่องต่างๆ ที่ทํามาในอดีตกาล มาซะไม่เหลือ .. โหย ความจําดีกัลล์ขนาดนี้

สุดท้าย ก็ได้ข้อสรุปว่า ต้องไปไถ่โทษให้เพื่อนๆด้วยการไปเลี้ยงเบียร์ฮ่ะ .. ฮ่ะๆๆ ไปก็ปาย ผิดไปแย๊ว

ยังไม่จบ เพื่อนบอกว่า ให้ลงไปเชิญนายเค๊า VP ขึ้นมาใหม่เยย เค๊าลงไปแล้ว .. เง้อ ฉ๊านเหร๋อ ต้องเป็นฉ๊านเหรอ

ตอบพร้อมกันเสียงดังฟังชัดว่า ช่าย .. ลงไปเสร็จ ปรากฏว่า .. โอย กระอักเลือด เคาระห์ซํากรรมซัด

ก็นายพวกเค๊ากลับไปแล๊ส โดยไม่มีการปิดงานอย่างที่จั้งใจไว้ โอย ซวยเจงๆๆ จะกลับขึ้นไปบอกเค๊าไงเนี๊ยะ

วุ่นวายไปหมด เห้อ และก็ตามที่คิด โดนด่าอีกรอบ .. ซักพัก พี่สมชัยโทรมาเองเลยว่า แก้วเหร๋อ เจอแล้วเหร๋อคร๊าบ

เนี๊ยะ ปมออกมา จะไปซื้อ คาร์วิลไคล์ ให้แกวใหม่อีกใบ

ทําไมต้อง คาร์วิลไคล์ (คือ พี่เค๊าซื้อกระเป๋ามาให้จับฉลากยี่ห่อนี้ แล้วคนแย่งกัลล์ เค๊าก็เลยจะไปซื้ออีกใบให้เรา)

โห ซาบซึ้ง .. แถมสํานึกปิดสุดๆ เลยตอบกลับไปว่า ยังไม่เจอคะ .. เย้ย ม๊ะช่าย .. ก็ตอ้งสารภาพผิดว่าหาเจอแล้ว ขอบพระคุณนะค๊า

วันรุ่งขึ้น ไม่เหยียบไปตึก 1 เลย 1 วันเต็ม พอวันถัดมา นึกว่าลืมๆกันแล้ว โอยพอแอบไป เจอโจทย์ตั้งแต่หน้าตึกยันหลังตึก

ทักกันตั้งแต่ ยาม ยันแม่บ้าน .. . กรั๊กๆๆๆ  

ฮือๆๆๆ นู๋ม่ายด๊ายตั้งใจน๊า ฮือๆๆๆ ก็จิตใต้สํานึกสุดท้ายก่อนมางาน มันจําได้ว่าเอามาโต๊ย นี่

ฮือๆๆ ฟ้องป๋า .. ฮือๆๆ ป๋าช่วยทิปปู้โต๊ย ที่พึ่งสุดท้าย ทิปปู้สํานึกผิดแล้ว นู๋โดนรังแกอ๊า ร้องไห้ตาบวมฉึ่ง

 

บาย .. จุ๊บ

 

กระซิกๆๆๆ ม่ายมีเวลามาอัพบล๊อกเล๊ย .. มาที ก็อัพกัลล์ให้ซะจายกัลล์ไปเยย เน๊อะๆๆๆ .. จับฉ่ายมั๊กมาก   เริ่มจากเรื่องแรก .. ก็เปเป้ กลับมาจากเนเธอร์แลนด์ แล๊น หลังจากได้ดี แต่งงานและก็ย้ายตามสะมี๊ ไปเรียนต่อที่เนเธอร์แลนด์ ได้ซักพัก ปายแบบ Leave without pay พรากๆๆๆ นี่หล่อนก็กลับมาทํางานเล่นๆ แค่เดือนสองเดือน คือเจงๆกลับมาลาออก พรากๆๆๆ ไปเรียนที่เนเธอร์แลนด์อย่างจิงจัง .. กัม แถมวันแรกที่กลับมาทามงาน หล่อนกะลังจะวิ่งออกจากบ้าน พร้อมกะนึกด๊ายว่ายังไม่มีของฝากมาให้พี่แก้วเล๊ย หล่อนก็หันไปคว้าดอกทิวลิปไม้ในแจกันที่บ้านตัวเอง แล้วก็วิ่งมาให้เราว่าเป็นของฝาก แถมบอกว่าเป็นสิ่งที่ตั้งใจจิงหอบกลับมาให้ .. เอิ่ม ขอบทัย ที่อุตสาห์เล่าความจิงให้ฟัง แล้วรู้เม๊ะ ว่าสองคนนี้ .. ทั้งคู่อะ ก่อนจะแต่งงานกัลล์ เค๊านั่งติดกะเราที่ office เดิมเลยนะ .. และ แล้ว เค๊าก็จากเราปาย ปายหนายอะเหร๋อ ก็ปายแต่งงานกัลล์อะเซ่ ม่ายต้องมา งงเยย โอ๊วววว มันเจ็บปวด รวดร้าว อีกแล๊นนนนนนน  เห็นกัลล์หลัดๆ     อะ ยาวปายยยย ... เกี่ยวกะ สารพัดวันเกิด เริ่มด้วย วันเกิดน้องเอ้ หรือ ไอเอ้ โอย เวลาก็ไม่มี งานก็ยุ่ง ทุกคนก็ไม่ว่าง ทุกอย่างเลยถูกจัดขึ้น ภายใน 15 นาทีเท่าน๊าน       ซื้อเค้กมาจากตึก 1 นู่น แหะๆที่พึ่งสุดท้ายคือ S&P เราเลือกฉลองวันนี้ เพราะเป็นวันพุธ ลด 30% กรู๊ววว์ .. อะ ย้อเย่น        Card ก็ไม่มี .. น่าฉ๊งฉานมากมาก ก็เลย เขียนอวยกันบนกระดาน และก็ให้เอ้ เอามือถือถ่ายรูปเก็บไว้ซะ กรั๊กๆๆๆ ซอยี่ นะน้องร๊าก .. แถมตอนเป่าเค้กกะลังจะร้องเพลง .. พี่ชายก็โทรมาคุยงานอีก .. ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปตั้งแต่เริ่มตัดเค้กไว้ซ๊ากรูป       น่าฉงฉาน น้องเอ้มากมาก แถมเหลือกันแค่นี้ด้วย เพราะคนอื่นติดปลาชุม กัลล์โหม๊ะ โห น่าสงสารสุดๆ     นี่ๆๆ  ปั๊มพ์ อยากมาอยู่กะเราโต๊ย .. เลยมานั่งโต๊ะเราไว้ก่อง เพื่อเป็นเคล็ด ว่าอาจจะได้ย้ายตามมา เหอะๆๆๆๆ       โอ๊ะ อันนี้ แก้วสุดเลิฟ ของใหม่ เห่อ เพราะว่าหอบมาจากงานพืชสวนโลก เค๊าไปดูดอกไม้กัลล์ แม่อะฮั้น ไปเดินซื้อแก้วที่ประเทศโมรอคโค .. แม่ก็ชี้ๆๆๆให้เราดู บอกว่า ชอบไม่ช่ายเร๊อะ นี่ไงๆๆๆ ซื้อจิๆๆ เราก็บอกแม่ว่า โหยยย อลังมาก แต่ครายจะแบกกลับไป กทม งะ .. เด๋วก็แตกหมด .. สุดท้ายก็แม่อะฮั้นไงเค๊อะ ที่แบกกลับปาย แล้วก็ ตามธรรมเนียม .. . คุงแม่เค๊อะ ขอใบนึงน๊า ขอสีชมพูน๊า .. อู๊วววววววว์ เสร็จโจร     ไฮโซ โนมันนี่ ฉายาของหล่อน ซึ่งหล่อนภูมิใจมั๊ก .. ชอบจาย บอกว่าให้ถ่ายให้หน่อย เพราะชุดคล้ายเยย ต่างกันตรงที่ ชุดที่หุ่นใส่อะ 2500 แต่ของหล่อน 250 อิอิอิ .. สมชื่อไม๊ล๊า ส่วนเรื่องความอาย .. . ม่ายมีๆๆๆ เหมือนกันท๊างแก๊งค์ หาไม่เจอซึ่งความอาย     พอปุ้มจากปาย .. อีกสองคนก็มาแต๊ะมือ ปั๊ป .. เหตุการณ์ตอนนี้นะเค๊อะ ก็คือ ยิ๋งปอนด์ กะลังซื้อแหวนไปง้อแฟน อุยยยย .. ตอนแรกหล่อนจะซื้อสองวง ส่ายเหมือนกัลล์ แต่หล่อนบอกว่า ซื้อวงเดียวดีก่า .. เพราะพอง้อสําเร็จ ก็ค่อยลากแฟนมาซื้อให้ตัวหล่อนเอง .. เง้อ คิสส์ด๊ายงัย     และแผนหล่อน ก็สําเร็จซะโต๊ยยยยย .. เง้อ     บังเอิ๊ญ บังเอิญ .. เจอ นางสาวไทย นาตาลี เกลโปว่า (หล่อนบอกเองว่า หล่อนเป็น)     เย้ๆๆๆ อันนี้ ตกแต่ง office .. . เอ๊ย ม่ายช่าย  เค๊าเรียก ละเลง .. ดูปายเรื่อยๆเซ่     ก็จะปีใหม่แย๊ว เราก็จัดการ แต่ง office เป็น theme คริสมาตร์ และปีใหม่ เริ่มด้วยมีม่านประเพณี     ตรงโต๊ะเรา ... เต็มที่เล๊ย ..  โต๊ะเรา ทามรายก็ไม่ผิด อิอิ     ขยายชัดๆที่โต๊ะเรา .. เริ่มน่ากัวย๊างงงง .. เอิ่ม มันเครียดจัดงะ ทามงานงะ ต้องระบายออกมา กิ๊วๆ     นี่ก็กระจกตรงห้องเรา มองจากด้านใน .. เห็นไม๊ มีหัวใจโต๊ย ทําเองโต๊ย     นี่ หน้าห้อง VP เรา .. คริกๆๆ หน้าห้องนายสุดเลิฟ .. แถวบ้านเรียก ...  เล๊ะ คร๊าบพี่น้อง อาศัยตอนช่วงเพ่เค๊าไม่อยู่ เพ่เค๊าไปปลาชุม .. ก็เลยสวมวิญญาณ พ่อทุกสถาบัน พ่นมันซะเปรอะ .. เนี๊ยะ จิตวิญญาณของศิลปินแท้ๆ พี่ชิ ยังเคยบอกเลยว่า "แก้วเนี๊ยะ ดูมีพรสวรรค์นะ" ... เหอะๆๆๆ ถอนคําพูดไม๊เพ่ ยังทันน๊า ไว้ว่างๆ จะแอบไปแต่งให้ ป๋า บ้างน๊า รออยู่อะเซ่ แหมๆๆๆ บอกกัล์ก็ล่าย ... กรั๊กๆๆๆๆๆ ... น้องลิงชอบจายยยย   ชะเง้อ มองทะยานไปเบื้องหน้า จะเห็นต้น คริสมาตร์สูงเสียดฟ้า .. น่าร๊าก ชิมิค๊า ส่วนเบื้องหน้า มีมะเขือเทศน้อย กลอยใจ .. . เพราะว่า ทิปปู้ชอบกินมะเขือเทศมากมาย ขอเย็นๆโต๊ยย     ออ มันอร่อย จนต้องโชว์งะ      นางแบบคนเดิม ไฮโซ โนมันนี่ .. ครือว่า ยิ๋งปอนด์ ซื้อหมวกมาฝากจ๋าวๆ คนละใบ แต่ว่า ด้วยความที่เราย้ายไปตึกอื่นแล๊น ไกลโพ้น .. ปุ้มก็เลยเลือกไปก่อง ปุ้มเอาสีขาว โกดๆๆๆๆ ฉ๊านชอบสีขาวง่า แต่สีชมพูก็ด๊ะ .. เกิดมาเผื่อเสียสละ ค๊า ..     แล้วพอเที่ยง ฉ๊านก็ต้องเดิน เดิน เดิน และเดิน ไปหาพวกหล่อน เผื่อรับหมวก .. โอย เหนื่อยสุดๆ และก็เลยใส่หมวก กินข้าวเที่ยงที่ เกรย์ ฮาวน์ ซะเลย บอกแล้วว่าความอายม่ายมี .. เชื่อแล้ว ชิมิค๊า ???     นี่ไง .. ซ้าย ยิ๋งปอนด์ ผู้ที่ ฟูล อ๊อพชั่น ทู๊กวัน งดงามอย่างยิ่งยวด .. ส่วนขวาก็ ทิดต้า กร๊ากๆๆๆ มันเพิ่งโดนปอนด์หลอกให้ไปตัดผมกับช่างผมชื่อดัง (ที่มันคิดของมันเอง ว่าโคดดัง ตัดแล้วดีมาก เกิดมาไม่เคยตัดผมแล้วซาบซึ้งขนาดนี้มาก่อง) พูดมาซะขนาดนี้ ทิดต้าก็สั่นต้องตัดให้ได้ในบ่ายวันนั้น แล้วเป็นไงล่ะกลายเป็นทิด ดีๆนี่เอง        กรี๊ดๆๆๆ ของโปรดของครอบครัว .. Apple Crumble วิธีกิน ต้องกินร้อนๆ ร้อนเลยอะ และต้องราดนําซอสให้ท่วม หมดถ้วย และก็ขอเพิ่มอีกถ้วย ... น่านละ สวรรค์โปรด     เง่อ บ่ายโมงตรงแล๊น ต้องเข้ากรงทองแล๊น เด๋วนายเรียก (เห้อ ถอนหายใจดังมาก) อิสระได้สาปสูญไปจากชีวิตข้าน้อยแล๊น กระซิกๆๆ     นี่คือ list รายการอาหารที่เราไปกินเลี้ยงคริสมาตร์กัลล์ ที่ทยอยกินเท่าไรก็ไม่หมดซ๊ากที เลี้ยงกันไม่หยุดหย่อน บิลใบนี้ คือฟูจิ .. กินไป 18 คน ... เลขที่ออก ท๊างหมดก็ 10k บาท .. โอ๊วววว กินกัลล์เรอะ     ซ้าย นําแอปเปิลของเรา จะหมดแล๊น ทําไงดีๆ ตรงกลางก็แก้ว ที่พวกเพื่อนเลิฟให้ .. ส่วนทางขวาก็แก้ว ที่ตบเอามาจากแม่ อิอิ          สุดท้าย เมื่อวันพุธ-ศุกร์ ที่ผ่านมา เพื่อนเลิฟ หนีไปเที่ยวภูเก็ตกัลล์สองคน .. สบายใจกัลล์เจงๆ ปล่อยให้เรานั่งทามงาน หงักๆๆๆ   แถม รัวส่ง MMS มาให้เราท๊างวัน .. ในรูปนี้แถวๆ หาดราชา .. เด๋วงานหน้าจะปายหาดราชาโต๊ยน๊า เลิฟ เลิฟ พอกลับมาปุ๊ปหล่อนเปลี่ยนเครื่องทรงกัลล์ แล้วเสาร์อาทิตย์ พวกหล่อนก็ไปประจวบฯกันต่อ ไปสมทบกะเพื่อนเลิฟเราที่นู่นไม่หยุดพัก เห้อ สนุกสนานกัลล์เข้าปาย .. มาม๊ะ มาดูเราบ้าง ว่าทามรัย .. พุธ-ศุกร์ เค๊าอยู่ภูเก็ตกัลล์ เราก็ทามงานหัวฟูและก็กลับบ้าน กัม เสาร์ ไปหวัดดีปีใหม่คุงยาย ไปเจอน้าๆ ไปกินๆๆๆ และก็เทม๊าท์แตก ขับรถทั่วกรุงเทพ แต่เจงๆวันสาร์ กว่าจะเลือกได้ว่าจะไปไหนนะ โอย คิดวนๆๆๆอยู่น่านอะ ว่าจะไปดรีมเวิร์ดกะลูกค้า ไปร่อนกะน้องเฟี๊ยต หรือไปทําบุญดี หลายโปรเจ็คเหลือเกิน คิดไม่ออก เลยนอนต่อ จําศีลดีก่า ขี้เกียจมาก สุดท้าย กว่าจะคิดออก ขยับตัวก็บ่ายโมงแล๊น ไปหวัดดียายดีก่า ก็ขับจากบ้านไปสุขุมวิท 93 แม่เจ้า ไกลสุดๆ ไปฉอเลาะๆๆกะน้าๆ .. ม่ายมีครายยอมถ่ายรูป จับมาด๊ายคนเดียวง่า อย่ากัวๆๆ เพราะเราก็กัวตัวเอง ครึกๆๆๆ ครือว่า น้าเราอีกคนเค๊าก็ไปพืชสวนโลก แล้วเค๊าก็ซื้อไอเนี๊ยะ มาจากประเทศอินเดีย ก็เลยส่ายซะ    ไปถึง เราก็วิ่งไล่ เพื่อนเอา .. ไฟในทรวง .. ไปติดให้เค๊าท๊างบ้าน แดงแว๊บๆๆ รับคริสมาตร์     นี่ไง ซูมใกล้ๆ .. ไฟในทรวง .. ครื้นเครงจากสุขุมวิท 93 แล้ว ก็ขับรถย้อนไปตรงข้ามโลก ไปเมืองทอง เพื่อไปหา ขามู๋กะหมั่นโถ เป็นไงละ เพื่อคน โอ๊ะ เพื่อด็อกกี้ที่คุณร๊าก ทุ่มเทสุดๆ ทําได้ทุกอย่าง .. ดูรูปหมาน้อยข้างบนน๊า สิริรวมแล้ว วันเสาร์ ขับรถไป ร้อยก่าโล ... เง้อ   เช้าวันอาทิตย์ คิสสเถิง ขามู๋ กะ หมั่นโถแต่เช้า ก็เลยขับรถจากบ้าน ไปนู่น เมืองทองอีกรอบ ไป 2 วันติดกันเยย ใจรักสุดๆ     ชื่นชมเสร็จแล้ว ก็เลยตามเค๊าไปไปทําบุญ 9 วัด 4 จังหวัด ต้อนรับปีใหม่กะ น้าตุ่น และก็เพื่อนเค๊า .. เหอะๆๆ แช่มด๊ายโหม๊ดดดดด พระนิล องค์ที่หย่ายที่สุดในประเทศไทย (ที่วัดนี้บอกงะ)     นี่ๆๆๆ ได้มาจากพระท่าน วัดที่กันดารสุดๆ เป็นดินปั้นรูปตุ๊กแก ท่านบอกว่า มีไว้จะทํามาค้าขึ้น รวย ก็เฉยๆอะ ไมได้เชื่อไรแบบนี้ ไม่อินน์ ไปกัน 5 คน แต่ละคนก็เฉยๆ แค่ตระการตา ไม่เคยเห็นไรแบบนี้ ก็มองๆหน้ากัน ว่าเช่าไม๊ๆๆ ช่วยท่าน ก็เลยถามท่านว่า ทํามาจากอะไรค่ะท่าน (เสียงหวาน) ปั้นมาจากอะไรค๊า ท่านตอบว่า ... ปั้น มาจากดิน 7 ป่าช้า (กรี๊ดๆๆๆๆ เสียงหลง)   อุย เล่นแรง ถอยกรูด กัลล์เป็นแถว .. . เหงอะๆๆ เอาไงๆๆ ง่า เอาๆๆไง ซักพักเห็นเรื่องสะเทือนจัย ก็เลย ไม่คิดไรละ อะ อะ ช่วยท่าน เช่ากันไปคนละคู่ เพราะท่านบอกว่าไม่มีไร ไม่ให้โทษเยย   ก็เราหวังดี คิดดี ไม่น่าจะมีไร แถมท่านบอกว่า ก็วางที่หิ้งพระ น่านหละ เราคิดว่า ก็คงทําตามประสาคนต่างจังหวัด เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ คือเจงๆงะ เรื่องมันเศร้ามากมาย จะเล่าไรให้ฟัง .. ที่ตัดสินจัย เช่าสิ่งนี้มาจากพระท่าน .. ก็เพราะ วัดนี้ เป็นวัดที่ 8 ที่ไปกัลล์ เข้าไปไกลมาก 8 โล จากถนนหย่าย วิ่งไปตามคันนา รอบตัวเป็นบึงกว้างหย่ายไพศาล ไม่มีแม้แต่บ้านผู้คน เราก็ขับดุ่มๆๆๆเข้าไปซะงั้น ทําไมไม่รู้ แต่ก็ไม่คิดจะถอยกลับ คิดแต่หาวัดๆๆที่กันดาน สุดท้ายก็เจอ ชิมิค๊า พอทําบุญ ถวาย นู่น นี่ นั่นไปแล้ว ระหว่างที่คุยกะท่านเจ้าอวาส .. ออ ท่านเจ้าอาวาสโดนตัดนิ้วเท้า เนื่องจากเป็นเบาหวาน แล้วทัดใดนั้น ก็เหลือบไปเห็น พระท่านอื่นเอาถังนํา ถังใหญ่ๆมาวาง แล้วก็เอานําเทโครมลงไป 3 ส่วน 4 เราก็คิดว่าจะซักผ้า ซักพัก เอาหม้อข้าวหย่ายมาก ออกมาคดข้าว แล้วก็เทตูม ลงไปในถังนํานั้น .. โอย ตาทะลัก ทําไรงะ ซักพัก ก็คนๆๆๆ แล้วก็ข้าวอืดเต็มถัง แล้วก็ .. . ประชาช๊น เอาไปให้หมาวัดกินงะ หมาวัดเยอะมากกกก โหย น่าสงสาร มันสะเทือนจัยยิ่งนัก นําตาซึม .. คิดดู วัดแบบ อยู่ล้อมรอบด้วยนํา ขนาดเรา ขับตั้ง 8 กิโล แล้วครายจะเข้ามาทําบุญ ก็เลย อะ อะ เช่าไปคนละคู่เยย .. ปกติ เป็นคนกัวเรื่องอย่างนี้ขึ้นสมอง แต่คราวนี้สงสารมากกว่า ไม่กัวละ    กลับมาเรื่องหรรษาดีก่า .. นี่ๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆ ตุ๊กตาที่ติดอยู่หน้ารถ น่าร๊ากมากมาย นั่งมองไป เล็บก็จิกแขนสองข้างตัวเองไป อยากด๊ายๆๆ เราก็ระงับอารมรณ์ไปตลอดทางแต่เล็งๆๆๆๆไปตลอด โอม เห็นหนอๆๆๆ   และแล้ว เจ๊า Little Chicken ก็มาแป๊ะอยู่ที่รถเรา ในวันถัดมา ... หุหุ   นี่คืออีกอย่าง ที่เล็งไว้ น่าร๊ากอะ แต่จิ๊กไม่ได้ เพราะมันคือสติ๊กเกอร์ไว้ติดป้ายง่า อยากด๊ายๆๆๆ ทามงัยดีๆๆ ต้องไปซื้อทื่บ้านหม้ออะ กัม เพื่อนๆเป็นกําลังใจ ให้เราน๊า อยากด๊ายๆๆๆ ไอมดแดงติดกระจกง่า โอย เหนื่อย เป็นลม หายใจไม่ทัน อัพซะคุ้มเยย พอก่องน๊า   บาย .. จุ๊บ

สามี .. เอ๊ย พี่เขย ..  เอ๊ย พี่ .. เอ๊ย ... อะ อะ ... อารายก็ด๊ายแล้วแต่จะยกให้

ก็เจ๊แก ยกให้เป็น นู่น นี่ นั่น กะฉ๊าน จนงงไปหมด แล๊นอะ

อะๆ กลับมาๆ เล่าต่อ เนี๊ยะ พี่ต้นแก หัวฟู นอน รพ. เป็นเพื่อนภรรยา ซ๊าจนหมดลายเสือ ไปไหนไม่ได้ มาสองวันแล๊น อิอิ สม

 

กลับจาก Outing ก็ต้องย้ายออกมาจาก อก Mktg อยู่คนเดียว .. กลับไปอยู่ฝั่ง eng.

ก็เลยต้องกินๆๆ ประชดชีวิตซักหน่อย เป็นการระบาย ไม่ยั้ง เศร้าแล้วต้องกินๆๆๆๆ

 

กลางวัน วันแรก ก็ปายกิน J Avenue สาขาใหม่ .. เหอะๆๆ อยู่ตรง Office เราเลย .. เอาให้เปรมๆๆๆ

 

วันถัดมา ก็ Palm Tree กินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โต๊ะ น้องๆ ที่ซุมไปด้วย ลังต่างๆๆ ปีนึงจะจัดเสร็จไม๊น้อง

 

ของเรา ย้ายของมานิสส์เดียวเอ๊ง .. นี่ๆๆ ขบวนรถไฟ กะมอไซค์ก็มา เห็นเป่าๆๆ

 

ซูมให้เห็นใกล้ๆ

 

มันเริ่มรก .. เอิ่ม คิตตี้เนี๊ยะ มันขัดๆ แต่เพื่อนให้มา ก็ต้องใช้ .. กัม

 

บาย .. จุ๊บ

 

 

 

    แงๆๆๆ อาทิตย์นี้ เจ๊จิต มีกําหนดคลอดแล๊น แต่ไม่รู้ว่าวันหนาย .. ตื่นเต้ลล์ๆๆๆ จังเยย

เจงๆแล้วเจ๊จิตเค๊าบอก ให้เราต้องเข้าห้องคลอดกะค๊าโต๊ย อยากปายๆๆๆๆ   

ตามปายช่วยเบ่ง เพราะว่าเรามีศักดิ์เป็นเมียน้อย อิอิ

แต่เจ๊ขอพี่เขยว่า ให้ทิปปี้ มันเป็นเมียหลวงเหอะ เจ๊อยากเป็นเมียน้อย เพราะฟังแล้วดูมีค่า สดใส ปิ้งปั๊ง น่าทะนุทะนอม

ดูเจ๊เค๊าคิสส์ดิ .. กัม (อย่าคิสส์มากน๊า เราสนิทกันมากก็เลยแซวกันเล่นๆ และก็นับญาติกันเองมานานมากแล๊น เด๋วเชื่อกันอีก .. กัม)

ถ้าเราเค๊าไปห้องคลอด จะลมจับไม๊เนี๊ยะ ปรากฏถ้าหมอต้องมาพยาบาลเรา หุหุ

แต่เผอิญ ตั้งแต่วันศุกร์นี้ ต้องไป Outing กะที่ office เก่า แถมวันเสาร์ กะอาทิตย์ จะไปทําบุญงะ .. เซ็งเลย

ถ้าคลอดก่อนวันศุกร์ก็ดิอะจิ จะด๊ายไปเยี่ยมหลาน .. เอ  เรามีหลานกี่คนแล้วเนี๊ยะ . . ป่านชะนี้แล้ว คงเป็นหลานคนที่ 100 งะ หุหุ

 

 

ท้องโต สุดๆ ดูจิๆๆ กัวๆๆๆอะ .. เราบอกเจ๊ว่า .. กรี๊ดๆๆ ท้องเจ๊หย่ายมาก น่ากัวจังเยย ไม่อาว ไม่อาว ไม่ท้องแล๊ว (เสียงสูง)

เจ๊หันขวับ แล้วตอบมาว่า ... เมิงงงง อย่าเพิ่งตื่นตูม หาผัวให้ด๊ายก่องน๊า ค่อยกัวน๊า

โห รายงะ แค่นี้ต้องล้อ ปมด้อยเราโต๊ยยยย        (อย่าเอาเรื่องเจงมาพูดเล่น อิอิ)

เอิ่ม เจ๊คร๊าบ ป่านฉะนี้แล๊น ทิปปู้เลิกคิสส์เรื่องนี้ปายนานแล๊น ไม่มงไม่มีมันแล๊นงะ ไม่อยากมีแล๊น อยู่กะลูกเจ๊ดีก่า คริกๆๆๆ

ไม่มีอะดีแล๊ว เก็บเอาปมด้อยเรื่องนี้ ไว้ให้เพื่อนๆ ล้อกันไปอีกนานแสนนาน ดีม๊า ดีม๊า .. ชอบม๊าๆๆ

ถ้าเรามีแฟน ก็ไม่หนุกดิ เพื่อนๆจะเอาไรมาย้อเย่น อะ .. เจงม๊ายค๊า คริกๆๆๆ พรากๆๆๆๆๆ

ออ หรือว่า เป็นเพราะที่เราเพิ่งไปโกหกพี่คนนึงไว้ ว่าเรามีคนร๊ากแย๊ว .. เผื่อที่เค๊าจะได้เลิกวุ่นวาย .. วายๆๆๆๆ

แต่มันก็ด๊ายผลนี่ .. ช่างเหอะเน๊อะ .. ฮือๆ ขออําภัยที่มุสา

 

เจ๊ไม่ให้เอาภาพเค๊าใส่ .. เค๊าบอกว่า คนท้องโทรม ม่ายจ๋วย .. อะๆๆ ก็ด๊ะๆๆ เอาพอเห็นลางๆ น๊า 

หมายเหตุ เพื่อนสนิทอีกคน ก็จะคลอดลูกคนที่ 3 .. พระเจ้าฟังไม่ผิดคร๊าบ คนที่ 3

แถมคนที่ 3 ห่างจากคนที่ 2 อะ 5 ปี .. คิสส์ดูจิ ว่าเค๊าแต่งงานมากี่ปี .. กัม  

 

โอ๊ะ ขอแทรกนิสส์เนิง ก็เนื่องจากวันเดียวกันเนี๊ยะ

นี่เลยๆๆ โจ๊ก เดินมาเจอฉ๊าน แล้วก็หยุดทักว่า .. อู๊ววววว์ วันนี้ สวยจังเยย อะ .. เหมือน กุมารทองเลย .. แป่ววว

ม่ายต้องเลยๆๆ ยังไงฉ๊านก็ไม่เสียเซ้ลล์ หรอกยะ .. หุหุ .. ปกติ วันอื่นแปลกก่านี้อีกง่า

เออ น่านเซ่ ชุดอารายของฉ๊านเนี๊ยะ .. ว่าไปก็เหมือนนะ นุ่งโจงกะเบน แถมชอบกินนําแดงโซดาโต๊ยยยย

 

           บาย .. จุ๊บ           

 

 

กระซิกๆๆ พ่อ แม่ กะหลานกิ๊ง ทิ้งเราปายเขาหย่าย 3 วัน

เหงาเหมือนกัลล์นะเนี๊ยะ .. พ่อแม่ไม่อยู่ แทนที่จะหนีเที่ยว ก็ดันขี้เกียจอีก เด๋วนี้ ไมได้ไปหนายเล๊ยนานโข ร่วม 4 เดือน

 

ไม่ได้ละ ไม่ได้ละ ทิปปี้จะคืนสังเวียน กล้ามเนื้อลีบ ไม่ได้ออกกําลังกายเลย .. ไม่ได้ไปกะเพื่อนเลย

พอชวน ม๋าปั๊ก ปั๊กก็ไม่ค่อยไป เราก็ขี้เกียจตาม ปั๊กไม่ชอบเล่นกีฬาเลย กว่าจะขุดไปได้แต่ละทีง่า

แถมหลังๆ เพื่อนเลิฟก็หนีปายมีแฟนหมด .. เพื่อนเล่นกีฬาก็เอาแต่เที่ยวต่างจังหวัด เห้อ .. ชีวิต

ม่ายด๊ายละๆๆ ต่อไปนี้ เราจะกลับไปเล่นกีฬาเหมือนเดิม .. เหมาหมดทุกประเภท เหมียลล์เดิม

เอ๊า ฮึดหน่อยๆๆ ขอเวลาตั้งตัวกลับสังเวียน แถมต้องไปกระแซ๊ะเพื่อนอีกที ว่ากลับมาเล่นกีฬาด้วยแล้วน๊า

 

ออๆ อยู่บ้านวันหยุด 3 วันรวดเลย .. วงจรชีวิตลูกนํา วนเวียนๆ นอน ทํางาน ตื่น ทํากับข้าว นอน กิน ทามงาน นอน .. เย้ย อารายเนี๊ยะฉ๊าน

แหน่ๆๆ มีเช้าวันนี้ พยายามทอดไข่ดาวให้เป็นรูปหัวใจ อู๊วว์ กรุ้มกริ่มๆ ออกมา อย่างที่เห็น อิอิ ขําๆ

เห้อ หมดไปอีกวัน .. มาวันสุดท้าย วันจันทร์เนี๊ยะ ยืดเส้นยืดสาย ออกไปล้างรถตัวเอง ล้างซะเอี่ยม นอกและในรถ อู๊วว์ สะอาดจัง

ล้างเสร็จ ฝนตก ... ประจํา ชีวิตประชดมันอย่างงี๊ ทู๊กที .. ฮึ่ม

 

   

กรี๊ดๆๆๆ ขอมาแก้ข่าว จาก comment ของ จอมYuth ด้านล่างนี้ง่า

ครายยังไม่รู้เรื่อง ก็ไม่ต้องลงไปอ่านหรอกนะ หุหุ

ปกติไม่ค่อยสนใจ ไม่เคยแก้ข่าว แต่เรื่องนี้ยอมมม่ายด๊าย ฟังดังๆน๊า

 

 

ฉ๊านม่ายด๊ายมีแฟนเป็นทอมย่ะ และไม่เคยโต๊ย หงะ

นี่แหนะๆ น่าเกลียดที่ซู๊ด บ้าๆๆๆ ตัดอนาคตสุดๆ แค่นี้ก็หาไม่ได้อยู่แล้ว ยังจะกุเรื่องทอมมาอีก .. โกดๆๆ

 

โกด 7 ปี ไม่ต้องมาดี 7 หน .. กึ๊ยๆๆๆ

 

บาย ... จุ๊บ 

 

    

วันนี้เพื่อนหันมาถามว่า ...

หนังสามเรื่องเนี๊ยะ ดูบ้างอะยัง ...  แฟนฉัน เพื่อนสนิท และ Seasons Change ... 

ตอนแรกก็ยังมั่น ตอบไปว่า "เหอๆๆ ถูกทุกข้อ ... ยังไม่เคยดูซ๊ากเรื่องเลย ทามม๊ะ มีอะไรอะเป่า"

 

   

ได้ที หัวเราะตรึม ก็ยังงงๆ ไม่ทันกะเค๊าอะ แล้ว .. เค๊าก็หันมาพ่นใส่หน้าเราว่า .. พวกเค๊าได้ประเมินและสํารวจกันมาแล้วว่า   

                 ใครที่ไม่เคยดูหนัง 3 เรื่องเนี๊ยะ 

แปลว่า   --> ม่ายมีแฟน <---  

 

   

โอ๊ววววว มันเจ็บปวด ... มองซ้ายวองขวา ทั้งห้อง ทู๊กคน ดูกันโหม๊ะแย๊วอ่า

แม้แต่หมาปั๊ก ... เหอะๆๆ ปั๊กดูไปตั้ง 2 เรื่องแล้ว .. ปั๊กทิ้งพี่ฟู .. อารายกัลล์เนี๊ยะ เกิดอะไรขึ้นกะชีวิตฉ๊าน

 

      มัยต้องเล่นกัลล์แรงๆ อย่างนี้โต๊ยยยยย  

 

 

คืนนั้น .. รวมพล มากันไม่ได้นัดหมาย .. ใครเป็นใครมั่งก็ไม่รู้ add กันจนงงไปหมด ...

20 ก่าคน ฮ็อตมั๊กมาก .. ขําอะ คุยกัลล์ไม่รู้เรื่องเลย อ่านกันไม่ทัน ข้อความไหลหยั่งกะ กระดานหุ้น

แถมต้องนับจํานวน รายงานชื่อตัวเองตลอดเวลา ไม่หลับไม่นอน กว่าตลาดจะวาย ก็ ตี 2 ก่าๆ กรั๊กๆๆๆ

เกิดมาไม่เคยคุยเป็น Group ได้ถึง 20 ก่าคนขนาดนี้

คุยจนไม่สามารถจะคุยต่อได้แล้ว เพราะเอ็มเดี้ยง กู่ไม่กลับ มันเดี้ยงไปเลยง่า

ไม่สามารถมองเห็นว่าใครพิมอะไรมาเลย ประโยคมาไม่ทันอะ ค้างๆๆๆๆ

ก็ Internet เรา speed มันดีเหลือเกินนี่ .. . หุหุ  

 

 

แต่คืนนี้อะ เร็วแล้วน๊า ได้ตั้ง 28 ก่า k .. ดีใจนําตาไหลพราก

อย่าไปบอกใครนะ ว่าเราอยู่ Future Lab กรั๊กๆๆๆ ... เราอายยยยยยยย

ง่าาาา ขอแก้ตัวนิสส์ ก็ไม่รู้จะเร็วไปหนาย ไม่ได้คุยเป็นอาชีพนี่ .. เพราะเวลากลางคืน เป็นเวลาอ่านๆๆๆ และก็อ่าน

อ่าน นู่น นี่ นั่น ไปเรื่อย ... แต่สาระ ม๊ะค่อยมี หุหุ

บาย .. จุ๊บ 

 

 

กรั๊กๆๆๆ ดูทีไรก็ขํา ... ชอบๆๆอะ โอยยยย ขํา

ป๋าๆๆๆ .. เวลาป๋าเครียดๆ ป๋าก็มาดูหน้าน้องตี้ น๊า ... หลอนสุดๆ จะด๊ายรมณ์ดีง่า

 

นี่ไง นู๋ตี้ .. . ทํา office รกไปโหม๊ะเอย ... เล่นรัยก็ไม่ยู๊ เอาหนมปังมาปา

แงๆๆ ฟ้องๆๆๆ ป๋าอ๊า ... น้องตี้ เอาหนมปัง มาปาเล่น แถมเอาไม้แบ๊ด มาตีหนมปังโดนนู๋ ดังพลั๊ก .. เจ็บสุดๆ .. ฮือๆๆ ฟ่อๆๆๆ

 

น่าร๊ากไม๊ๆๆๆ ด็อกกี้ๆๆ น่าร๊ากกกกก

 

อันนี้ เป็นพี่น้องฝาแฝด .. หมาปั๊ก กะ เพ่ฟู

น่าร๊ากกกกกกกกกกกก สุดๆอะ

 

นี่ไง .. มีพี่ฟูเกาะอยู่บนหัวหมาปั๊กตลอด .. . เหอๆๆๆ

 

อิอิ อันนี้ มดตะนอย เทียบระวัง พวงกุญแจเค๊า กะพวงกุญแจรถเรา ที่เหมือนกันโดยบังเอิญ

แต่ ขนาดอะ ... ไม่ได้ครึ่งของฉ๊านหรอกยะ

 

วันศุกร์ ไปร่อนกันสองคนตามเดิม .. Eat Day .. eat day

เพราะทุกวันของเราเป็น Eat Day .. โฮ๊ะๆๆๆๆ อยู่กะเพ่ จะอุดมไปด้วยของกินน๊า หมาปั๊กน๊า

  

กินเข้าไปๆๆ ไปกัน 2 คน กินหยั่งกะมา 4 คน

  

สุดท้าย ต้องกินของหวาน ... ยังไงๆๆก็ต้องกิน

พี่ฟูสอนแล๊น ชิมิค๊า ว่า .. กะเพาะแยกกัน ... ทั้งของคาว ของหวาน กินได้ไม่เกี่ยง หุหุ

 

บาย .. จุ๊บ

 

 

เจ๊จิต (เจ๊ชิคาโก หรือ ป้าโรคจิต) หรือ พี่นก สุดสวยของเรา .. ภูมิใจโชว์ลูก กะเพรา .. ที่ตอนนี้ 7 เดือนเข้าไปแล๊น

น่าร๊ากกกกกกกกก แต่หล่อน ม่ายมีอาย แม้แต่น้อย self โคดๆ

เจ๊จ๊า .. ว่าแต่ วันหลังอะ เอามุมอื่นบ้างน๊า กัวๆๆ กึ๊ยๆๆๆ

ออ ที่สําคัญ วันที่เจ๊คลอด จะเข้าปายโต๊ย เข้าไปห้องคลอดโต๊ย .. ให้พี่เขยอยู่ข้างนึง เราอยู่อีกข้าง คอยให้กะลังจายยย อิอิ เนียนๆ 

อย่าลืมน๊า เจ๊น๊า ... คลอดแล้ว เอามาสู้กะน้องกิ๊งของเรา .. ดูดิ๊ ว่าครายจะร้ายก่ากัลล์ ระหว่างรุ่นหลาน กะ รุ่นเรา กึ๊ยๆๆๆๆ

ออ .. ที่ชื่อ น้องกะเพราะ เพราะชอบกินกะเพราะตอนท้องค๊า

 

 

มาๆๆ มาย้อนรอยเจ๊จิตกัลล์

ก่อนท้องนะ .. . ดูว่า หล่อนเปรี้ยวขนาดหนาย

เที่ยวผับเกย์ นอนกอดโถส้วมในผับ รองเท้าหาย เมาเป๋เท้าเปลือย สามีต้องมาลากกลับบ้าน

งงๆว่าเจงๆ แล้ว ภรรยาม่ายช่ายเหร๋อที่ต้องเป็นคนไปลากสามีกลับบ้าน

ออ ลืมบอกไป ว่าหล่อนเป็นฝั่งเป็นฝาละน๊า แต่ยังเปรี้ยวปิ๊ด

โอยยยย ประวัติเยอะ .. และอื่นๆอีกมากมาย สุดย๊อด

 

บาย ... จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ น้องกะเพรา

 

เหอๆๆ วนเวียนอยู่ในบล๊อกเรากี่นาทีแล๊น ดูเวลาข้างล่างจิ เย้ๆๆๆ   นี่ๆๆๆ เมื่อวันเสาร์ เริ่มจากไปทําบุญมาอีกแล๊น my sis มุ่งมั่นกะการพับดอกบัวเป็นครั้งแรกในชีวิตมาก (เค๊าบอก) ครายสอนรู้เม๊ะ ก็พี่ฟู คนนี้ง่า .. เราบอกว่า .. หมาปั๊กกกก ดอกบัวงะ ก่อนถวายพระ พับก่อนเม๊ะ? ปั๊กบอก พับม่ายเป็น ... ง่า ดีเลย มาๆๆ เพ่ฟูสอนเอ๊ง .. น้องก็พับๆๆๆๆ หัดๆๆๆ ท่ามกลางผู้คนเป็นสิบ น่าร๊ากกกก เม๊ะ?   นี่ ... เสร็จแล้ว สวยโคด ... ดูจิๆๆ หน้าตาหล่อนภูมิใจมั๊กมาก   ของพี่ฟู สีขาววววววว ก็เพราะ พี่ฟู ชอบดอกไม้สีขาวววว ... วาว วาว วาววววว   พออยู่ในกระถางถวายพระ .. ก็ส๊วยสวย น่าร๊าก ดูดี เรียบร้อย อ่อนหวาน เม๊ะ ???  เพราะมีพับดอกบัวกันอยู่แค่ 2 คน เท่าน๊าน   โอย จะเยอะไปไหนเนี๊ยะ ซื้อกันทีเป็นกอง ยังๆๆ ยังไม่หมดน๊า พอซื้อกันจนหนํา ... เสร็จแล๊น เราก็ตะลอนๆๆ ตามประสาพี่น้อง ที่เด็ดสุด คือ เราอะ ลากน้องเลิฟ ไปหาที่เรียนขับรถ วนๆๆๆอยู่แถวบ้านน้องน่านอะ ร่วม 2 ชั่วโมง สุดท้าย อยากจะเป็นลม ไม่ได้ไกลไปจากบ้านเล๊ย ถ้าไม่มีไรเปลี่ยนแปลง ถ้าอารมณ์น้องเลิฟคงที่ .. เราก็จะไปเรียนขับรถกัลล์แล๊น อาทิตย์หน้านี่เลยละ เด๋วอาทิตย์หน้า เราจะไปเป็นเพื่อนโต๊ย ไม่อยากให้ไปคนเดียวง่า ขอไปสํารวจดูเพื่อความแน่ใจก่อง จะไปนั่งด้วยอะ เพราะไม่รู้ว่า รร. นี้เป็นไง ครูเป็นไง ไว้ใจได้เป่า สอนดีไม๊ ไปเรียนที่ไหน โอย ไม่เอาอะ จะไปโต๊ย .. แล้วจะมาเล่าให้ฟังน๊า   กินๆๆ หนมๆๆๆ โอย เยอะแยะ นี่แค่ส่วนนึง .. กินด๊ายเยอะๆ ไม่เป็นไร ครายว่าเราอ้วน ไปคุยกะป๋าเล๊ย แถวนี้ป๋าคุม กล้าเป่าๆๆๆ ?? ... ป๋าบอกให้กินเยอะๆ เย้ๆๆๆ ชอบๆ       โอ๊ะ อันนี้เมื่อวันศุกร์ ก็กินอีกเล๊ะ .. เจงๆไม่ได้ตั้งใจน๊า แต่ว่าเดินเล่นแล้วเหนื่อย เลยถลาไปกินกัลล์อะ   ทุเรศสุดๆ ขํางะ .. ภาวนาให้ร๊ากกัลล์เจงๆเต๊อะ จะฮา     พี่น้อง ... กรี๊ดๆๆๆ ขาดไม่ได้ของหวาน .. นี่เล๊ย ไอติมถั่วแดงเทมปุระ .. หย่อยๆ  เจงๆแล้ว เราพาเค๊าไปซื้อรองเท้าผ้าใบกัลล์ .. ก็พวกเค๊าบอกว่าอยากด๊าย จะอาวมั่งง่า ด๊ายทู๊กคนนนนน ไปๆมาๆ พี่ฟู เอาอีกคู่โต๊ยยยยย      เอ๊ะ อันนี้ วันไหน .. ออ วันพฤหัส ไปเล่น Squash กะน้องเลิฟ   นี่อาหารบํารุงสุดโปรดของเรา ก่อนเล่น Sqaush หย่อยมากกกกกก     ออ อันนี้เลย วันพฤหัส วันเดียวกันน่านแหละ แต่ตอนเช้า .. กาแฟเจ้าปัญหา   ก็ 5 คน กรูกัลล์ไปกินกาแฟตึก 2 ตอน 9 โมงก่า กลับมา โดนบ่นเลย มีคนมาบอกง่า .. ว่าโดนบ่น ว่าทามไม เด๋วนี้ไปซื้อกาแฟนาน ไม่ใช่แค่ซื้อคะ นั่งกินเลย ... หุหุ   หมายเหตุ: ขอไว้อาลัยให้ปุ้ม 1 วิ .. ที่พยายามขอ add MSN เราหลายรอบ แต่เนื่องจาก email account ไม่คุ้น เดาไม่ออก เลยโดนลบทิ้ง และบล๊อกไปซะหลายรอบ .. แหะๆ วันนี้โดนหล่อนด่ากระจาย เอออออออ สํานึกผิดแล้ว เลิกด่าซะที ประชดประชันสุดฤทธิ์ ซอยี่ ก็ไม่รู้นี่ วันหลังหัดบอกก่อนดิ ว่าเพื่อนกัลล์   บาย .. จุ๊บ

   เอิ่ม ก่องอื่น อย่าบอกครายนะ ว่าเราพาน้องปั๊กไปกินเค้ก กะทันหัน  

ก็แบบ ปั๊ก ลากเราไปอัดรูปที่อารีย์ แล้วเราก็คิสส์ในใจว่า .. เห้อ เซ็งอะ อาทิตย์นี้ สงสัยโดนไป 'เขาไม่เล็ก' เป็นแน่

ถ้าเป็นงั้นเจงๆ ก็อดกินเค้ก ทนม่ายด๊ายๆๆๆ ว่าแล้ว ก็เบนหันไปถามปั๊กว่า รีบไม๊ เพราะในวงเล็บ ขณะนั้น เป็นเวลางาน บ่าย สามโมง

ปั๊ก บอก ไม่รีบ .. เสร็จโจร .. เคเค ปั๊กไปกินเค้กกัลล์น๊า 10 นาทีเอ๊ง .. .ปั๊ก อึ้งๆๆๆ แล้วก็อึ๊ง .. พี่ฟู อยากขนาดน๊านเหรอค๊า

อิอิ หันไปพยักหน้า หงึๆๆๆ .. ว่าแล้ว ก็เดินลิ่วๆๆๆ ลากไปกินของโปรด

นี่ๆๆๆ ในรูป ดูดิ บราวนี่อุ่นๆ กะไอติม คุกกี้ แอนด์ครีม .. เจงๆ สั่งวนิลา แต่หมด .. อันนี้ก็หย่อย ไม่เป็นไร

ปรากฏ น้อง จ้วงเอาๆๆๆ ตอนแรกก็น้องบ่นๆๆๆเรา ว่าพาเค๊าอ้วน แต่ตัวเองไม่เห็นอ้วนเลย มันหายไปไหนหมด

สุดท้าย หมดภายในกระพริบตา ... แถมแม่โทรมาบอกว่า ไม่ต้องไปแล๊น โอย ดีจายยยย จะด๊ายเคลียร์งาน แฮ่

เผื่อน้องปั๊กไม่ต้องไปหัวหิน เราจะด๊ายไปซิ่งกัลล์งะ Sched. แน่นปึ๊บๆๆๆๆ พี่ฟู วางไว้หมดแล๊น อิอิ

แฮ่ สบายใจ กินเสร็จ เดินกลับไปทามงานอย่างรมณ์ดี กิ๊วๆๆๆ

 

             

 

อะๆ ต่อๆๆ มาเรื่องเมื่อเช้า .. เราเล่นกะเค๊าโต๊ยยยย .. วันแม่ ก็ เลิฟแม่อะจิ

เลิฟ เลิฟ ลิฟ เลิฟ .. . ละก็ ส่ายยยย สีฟ้า กะเค๊าโต๊ยยยยยย เรื่องดีๆ มีไว้ให้แบ่งปัน

โอ๊ะ ขอระลึกย้อนไปวันเสาร์ที่ผ่านมานิสส์เนิงน๊า

วันแม่ แม่ด๊ายของขวัญไปแล๊น ตั้งแต่เมื่อวันเสาร์ ดีจายแก้มปริ

ก็เราไปเฝ้า ICT กะน้องเลิฟ ม๋าปั๊ก ... เบื่อๆเลยไปเดินดูมือถือ ซื้อให้แม่ดีก่า แม่อยากได้มือถือมีกล้องงะ น่าฉ๊งฉานนนน

ก็ไปวนๆๆ ซักพัก my sis โทรมาตามว่า พี่ฟูๆๆๆ อยู่หนายยย ทิ้งปั๊กปายหนาย

โอ๊ะ พี่ฟู มาเดินดูมือถือ จะซื้อให้แม่ง่า .. ปั๊กบอก โอ๊วววว คิดเหมือนกัลล์อีกแย๊ว

ปั๊กก็จะหาให้แม่ง่า .. ก็เลยเดินกลับไปรับน้องเลิฟ และก็วนๆๆๆ กันสองคน นานมาก จนได้กันไปคนละเครื่อง

น้องเลิฟดีจายมาก ประมาณเหมือนอยากได้เอง หุหุ บอกว่า น่าร๊ากๆๆๆ แม่ต้องชอบแน่ๆ เหอๆๆ ดีจายโต๊ยยยย

 

 

พี่ฟู Feed Baby ... my sis เพิ่งหมําอาหารเช้า ... พี่ฟูเสริฟทู๊กเช้า หย่อยๆ

 

ชะเง้อ ออกไปข้างโต๊ะทามงาน ตอน 7am  ... ปรากฏ

คนทั้งตึก มาทามงานกันแต่เช้า กัวๆๆๆอะ ตกจัย ไมวันนี้มากันตรึม ตั้งแต่เช้า .. ออ เค๊ามาตักบาตรกัลล์ โต๊ะตั้งยาวปายยยยย สองช่วงตึก

เค๊ามาตักกันแต่เช้า 7am ก็มีคนแล๊น ... เหอๆๆ แต่เพื่อนเรา ม่ายมีครายมาซ๊ากกะคน

อยู่คนเดียวทุกเช้าจนชิน กว่าจะครบองค์ 10am ฮ่ะ

ไม่ตักก็ด๊าย ไม่ง้อ ก็เราตักอยู่ทุกเช้า อยู่แล๊นนี่ ม่ายร่วมตักกะเค๊า คงม่ายเป็นไร เน๊อะๆๆๆ

เห็นแถวเป่า เห็นคนเป่า ยาวปายยยยยยยยยยยย

 

                 

เมื่อวานนี้ ลากน้องเลิฟ ปายเล่น Squash กัลล์

เรื่องของเรื่องคือ เราจะปายเล่นคนเดียวอยู่แล๊น แต่คิดไปคิดมา ลากไปลองเล่นดูซะทีดีก่า จะด๊ายเล่นเป็น

Hidden Agenda คือ ... อิอิ ... วันหลังจะด๊ายมีเพื่อนตี เป็นขาประจํา เพราะปกติ ก็ตัวติดกัลล์อยู่แล๊น

ก็มาลองเล่นอีกซักอย่างละกัล์น๊า ปั๊กน๊า ..

ไปๆมาๆ น้องเลิฟ จะตีเรางะ ดูดิ เงื้อมือแล๊น กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ

ดูลีลาหล่อน หุหุ

ออ เราลาก มด ไปอีกคน คริกๆๆๆ ตกลงวันนี้ มีเพื่อนเล่นแล๊น จะด๊ายไม่เหนื่อยมาก ไม่งั้นเล่นคนเดียว หอบ เป็นลม

พี่ฟู กระดกๆๆๆ เหนื่อยฮ่ะ เหนื่อย

 

 สุดท้าย น้องปั๊ก ชอบมากกกกก บอกว่า ไม่คิสส์ว่าจะหนุกขนาดนี้ ดีจัง เหงื่อออกโทรมกาย เยอะก่าแบ๊ดอีก

หน้าหล่อนเป็นเครื่องพิสุจน์ 

 

 

ดูดิ เล่นจนหน้าแดงโคด ออ โอ๊ ลืมเล่า ตอนจะออกจาก office อะ

รถติดมาก ติดตั้งแต่ บนที่จอดรถเลยอะ เกือบครึ่งชั่วโมงแหนะ สุดท้ายเลยตกลงกะน้องว่า จอดทิ้งไว้เนี๊ยะแหละ

แต่ก็เหมือนจะช้าไป เพราะวนลงมาถึงส่วนผู้บริหารระดับสู๊งสูง แปลว่า จอดไม่ได้ จะถอยกลับก็ไมได้ ติดยาวเป็นหางงู

สุดท้าย มากะพี่ฟู ม่ายต้องกัว เพ่ใจถึง ... จอดมันเลยละกัลล์ ว่างอยู่นี่ ทิ้งไว้ก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์

สิ้นเสียง พี่ฟู ก็ถอยๆๆ ลงๆๆ โกยของๆๆ เผ่นเน๊บขึ้น BTS กลับมาค่อยว่างกัลล์ .. โดนไล่ออก ก็ค่อยคิสส์ทีหหลัง

ขากลับก็ BTS กลับ โอย สบายสุดๆ กลับมาถึง ทุกอย่างเงียบสงบ ปลอดภัย หนีกลับบ้าน แทบไม่ทัน เรื่องอื่นไว้ทีหลัง หุหุ

 

                                  

คั้นรายการฮ่ะ รวมเละเทะ

อันนี้เหรอฮ๊า ... กร๊ากกกๆๆๆๆ ขําโคด ขําทั้งนําตา

เมื่อวันจันทร์ กลางวัน หนีไป แพนตากอน ... อิอิ ไปเดินเล่น เพราะมีเหตุ ต้องปายยยยด่วนๆ

ปรากฏ โดนจับด๊าย ดิดิ ขําง่า ขําง่า ... ดูดิ มันถ่ายรูปประจานไว้โต๊ยอะ ซวยมากๆ

นี่ๆๆๆ ... มีภาพซูม โต๊ยยยย ดูดิๆ ดูมันทํา

ร้ายมากๆ พวกนี้ มันร้ายมากๆ ฮือๆๆๆ ครายๆก็ไม่ร๊าก ... กัม

 

 

มีอีกๆๆ ดูมันทําดิ พวกมาร หลอกผีฉ๊าน หลอกกัลล์ทู๊กวัน ทู๊กคืน กัวๆๆๆง่า

อยากจะกรี๊ด มันนั่งที่โต๊ะฉ๊าน เห็นขาเม๊ะ ... โอย อยากจะบ้า ร้องไห้ๆๆๆ

ฟ้องป๋าโต๊ย ... แงๆๆ (นําเสียงน่าสงสาร) ป๋าช่วยนู๋ทิปปี้ โต๊ยยยยยยยย  .. น่าฉงฉานนน  

 

สุดท้าย พี่น้อง ถ่ายคู่กัลล์ กรั๊กๆๆๆๆ

 

บาย ... จุ๊บ

 

 

 

...    a Million Thoughts in a Single Word   ...

the World has Millions of People with Million Thoughts 

 

 

 

  เสาร์ที่ผ่านมา เรากะน้องปั๊มพ์ ต้องเข้า office เนื่องจากมีคนมาเทนด์

ก็เลยดําริต่อว่าปาย สวนฯ กัลล์ดีก่า เน๊อะ คูฯพี่เน๊อะ

อ๋อยๆๆ เหนื่อยมั๊กมาก คือ ตั้งใจจะไปเดินสวนฯ แต่ความลําบากก็คือ

เราอะ เดินตั้งแต่ บ่ายโมง ถึง 6 โมงเย็น (กินข้าวไปชั่วโมงเนิงเต็มๆ)

แต่ระหว่างที่เราเดินไปอะเซ่ ฝนตก 5 รอบอะ สุดๆ ช่างมัน ปล่อยให้มันตกปาย บ่ยั้น

เรากะน้อง เหอะๆๆๆ คอเดียวกัน เดินที เอาให้เปรม เอาให้เปรม ตั้งใจมาเดินเลยอะ

แต่ ขอเดือนละครั้งพอ หุหุ พอ 6 โมง ออกมาโผล่ดูโลกภายนอก โอ๊วววว ฝนตกหนักมาก

แต่เรามีภาระกิจอันหย่ายหลวง คือ เราต้องไปเอาเสื้อของคุณเพ่ปอนด์ ให้จงด๊าย

เพราะอะไรอะเหร๋อ ก็เพราะเราอุตสาห์ ไปวีนๆๆๆๆ ไว้ 7 ตลบ กว่าจะได้งะ

คือ เราอะ งอนๆๆๆ ที่เค๊าสัญญาว่าจะได้ตั้งแต่ วันที่ 16

นี่มันครึ่งเดือนแล๊น สมควร ชิมิค๊า สมควรที่จะวีน

วิธีการวีนของเราก็คือ ทั้ง ปลอบประโยน ทั้งขอร้อง ทั้งขู่ และสุดท้าย เล่นตลก

 

    จนสุดท้าย ที่เราขอ คือ เราสั่งเสื้อไว้วันที่ 9

ครึ่งเดือนผ่านไป คนที่สั่งวันที่ 7 ยังได้ไม่ครบ เราก็เลยบอกว่า ...

จาอาวแล๊นอ๊า จะไม่รออีกต่อไปแล๊น ขอให้แบ่งเสื้อมาให้เรา แค่ตัวเดียวก่อง

ก็เอาส่วนของคนที่สั่งไว้ วันที่ 7 มาให้เรา

โดยขอไซส์ของ พี่ปอนด์ มาซักตัวเดียวก่อง น๊าคร๊าบ เพ่คร๊าบ

พูดจนเค๊าเบื่อ อิอิ เค๊าเลยเซย์เยส บอกว่า ก็ด๊าย จะเอาของคนทีสั่งไว้แล้วยังไม่มาเอาซักที

เน่ๆๆๆ เป็นไงล๊า ด้วยฤทธิ์ นังทิปปี้ ดีจายๆๆ

อีกอย่าง เราสั่งไว้เยอะมาก เป็นสิบตัว ฉะนัน ขอแค่ตัวเดียวนะคร๊าบพี่คร๊าบ

 ในวงเล็บ ทามไม เราต้องพูด วนอยู่น่านอะ 

อะๆๆ ต่อ เหตุผลที่เราต้องไปเอาวันนี้ก็คือ ถ้าไม่ไปเอา กัวไม่ได้ กัวเค๊าเปลี่ยนใจ

และอีกเหตุผลก็คือ คุณเพ่ปอนด์ จะด๊ายใส่ วันจันทร์ เล๊ยไง๊

 

  แต่สภาพที่เราบุกบั่นไปรับเสื้ออะ สุดๆอะ คือ เรากะลังคิดว่า จะกลับไปที่รถไง

เมื่อฝนโหม ขนาดนี้ ปรากฎ น้องคิดออกว่า ก็นั่งรถไฟใต้ดิน ปายไม๊ค๊า พี่ทิปปี้

โหย ฉลาดสุดๆ Mega Clever ทามไมเราคิดไม่ออก ทั้งๆที่เราก็ยืนอยู่ข้างหน้ารถไฟใต้ดินงะ

หุหุ ก็ไม่ค่อยได้ขึ้น ลืมไปเลย ว่ามีสถานีไป Tesco ลาดพร้าวโต๊ย

โอย ลุยไปถึง กบสองตัวโผล่ออกมา โอย นี่มันที่หนายเนี๊ยะ งงอย่างแรง

โอย วนๆๆๆ โทรถามเป๊ปๆ ถามว่า นี่อยู่ตรงหนาย ฮือๆๆ ไม่รู้งะ รู้แต่ รอบตัวมีแต่ตึกสูงๆ

ฉ๊านจะไป Lotus ปรากฏ กว่าจะรู้ตัว ก็คือ เราไปโฟล่ Union Mall โอย เรารีบไปหน่อย

เลยพรวดพลาดเดินไปโดยไม่รู้เรื่อง กว่าจะหาทางไปถึงจุดหมาย

ก็นานมาก ฝนก็ตกหนัก ตากผน ไม่มีร่ม โหย ถึงปุ๊ป แทบก้มลงจูบพื้นดิน นําตาจะไหล

เห้อ ไม่อยากจะคิสส์ ถึงขากลับเลยอะ ฝนก็สาด ซะจะไม่ให้ไปไหนเลย

  

  สรุปแล้ว จิงๆ ไปกลับ ควรจะไม่เกิน ครึ่งชั่วโมง

แต่เรา ซัดปาย ชั่วโมงครึ่งคร๊าบพี่น้อง กลับถึงสวนฯ ทุกอย่างเปลี่ยนปาย

มืดสนิม คนหายหมด แต่ที่ยังเหมือนเดิม คือ ฝน มีอย่างต่อเนื่อง

ตกเหมือนไม่เคยตก เรากะน้อง ก็ลุยนําเน่าตลอดชั่วโมงครึ่ง

จนเริ่มชินกะกลิ่น และความสกปก ตายละ ทามไงอะ ต้องหานําเน่าลุยทุกวันเล๊ะเซ่

พอถึงสวนฯ เห้อ ต้องเดินไปที่จอดรถอีก โอย อีกนิสส์เดียวคณ๊าบ ทามไม วันนี้มันไม่จบซะที

โอย พอถึงที่จอดรถ มืดมาก ไม่มีไฟซักดวงเจงๆ น่ากัวโคด

เคยเห็นตึกร้างปะคะ ไม่มีผนัง ไม่มีไฟ แถวนั้นอะ ที่จอดรถใหญ่มากก็เจง

แต่เป็นงี๊ ทั้งน๊านอะ ก็เลือกไปจอดที่ๆ เค๊ารู้ๆกันเอง และก็ใกล้กะที่เราเดินอะ

 

  เราก็ บอกปั๊มพ์ว่า เด๋วพอพี่หยิบกุญแจรถเสร็จ

แปลว่าจะวิ่งให้ถึงรถเร็วที่สุดนะ น้องเลิฟ

ถึงรถแล้ว ล็อครถทันทีนะน้องรัก พอมองตากัน โอยยยย หยั่งกะออกรบ

กัวก็กัว ขําก็ขํา ... แต่เราต้องวิ่งขึ้นบันไดก่อง แล้ววิ่งต่อ อีก 3 เมตร

แต่แค่เหยียบขึ้นบันได ฝนก็เทใส่เรา เปียกทุกอณู เพราะตรงกะเพดานที่ไม่มีหลังคาพอดี

โอ๊ว แม่เจ้า หัวถึงเท้า หมดกัน ความสวยที่หายไป ก็ยิ่งทวีคูณความโทรมเพิ่มมาอีก

โอย ขําๆๆๆๆๆ ลุยๆๆๆๆ ขํากร๊ากกะปัมพ์ วิ่งไปขําไป

พอขึ้นบันไดเสร็จ โอย วิ่ง จําอ้าวสุดๆ วิ่งไปก็หันมามองน้องไป มองรอบตัวอีก

โอย ขึ้นรถได้ ปั๊มพ์ มัวแต่งง ไม่ปิดประตูรถ ขายังคาอยู่

จนเราต้องบอกว่า น้องขา ปิดรถค๊า ... และก็ล็อครถปั๊ป โอย หอบแห๊กๆๆๆ

ขนะเลิศ หนุกอะ เราก็น้อง ลุยมาก หนุกดี แปลกดี แต่บ่อยๆไม่ไหวนะคร๊าบ

อีกปัญหา ที่ตามมาคือ กลับไงอะ เพราะไม่เคยขับมาเอง

ทุกที นี่มากะเพื่อนง๊า เพื่อนพามา ไม่เคยขับมาเอง .. แต่ไม่เป็นไร

จิ๊บๆอะ ทั้งวันที่ผ่านมา ไม่มีอะไรที่น่ากัวอีกต่อไปแล้ว ก็งมกลับมา office จนด๊าย

งงอะเซ่ กลับมาไม ก็เมื่อเช้า เราต้องมา office กัน เพราะเค๊าขอยืมห้องเพื่อเทรด์

เราเลยต้องกลับมาดูความเรียบร้อย เห็นเม๊ะ วันนี้ มันยาวนานนัก มันยังไม่จบง่ายๆ

กว่าจะออกจาก office ก็ 8.30pm โอย พอโทรตามตั้งแต่ ทุ่มนึง

ถึงบ้าน พ่อรอกินข้าว งอนไปแล๊น เราก็เลยบอกว่า อารายพ่อ อาราย

วันศุกร์ ไมได้ไปหนายนะ กลับบ้านเลยนะ อาทิตย์นี้ ไม่ได้เหยียบไปหนายเลย อย่างอนๆๆ

พ่ออะ ชอบหาว่าเราเที่ยวเก่ง .. .พี่น้องคร๊าบ อาทิตย์นึง มีวันเดียว ที่ไม่มุ่งกลับบ้านเลยเนี๊ยะ

เค๊าเรียก เที่ยวเก่งเหรอคร๊าบ งงเจงๆ

 

  เห้อ แค่เล่างยาวขนาดนี้ มาอยู่เหตุการณืเจง รับรอง หนุกก่าเห็นๆ 

 

 

  

 

 

 

 

 

  นี่ๆๆ เริ่มโทรมละ นี่คือจะหกโมงแล๊น กะลังจะปายเอาเสื้อ

แต่ว่าเหนื่อยงะ เดินจนเย็น หันไปถามน้องว่า กินติมปะ

น้องไม่คิสส์เลยค๊า ตอบว่า กิน เสียงดังฟังชัด อิอิ อ้วนๆๆๆๆ

กินเสร็จ ก็เริ่มหันมาโทษกันเอง ว่าเพราะครายอะ เพราะคราย ที่ทามให้อ้วน แป่วววว

เรากิน ทุเรียน น้องกิน เช๊าะแล๊ะ หร่อยๆๆๆๆ

 

 

 

 

   นี่ ขานั่งรถไฟใต้ดิน ไปรับเสื้อ

น้องบอกว่า ไมถ่ายรูปแล้ว หน้าป่องจัง เลยแก้ด้วยการ เอาถุงบังหน้า ฉลาดเม๊ะ น้องฉ๊าน

 

 

   อันนี้ถ่ายขากลับ ถ่ายดู ว่าโทรมไปถึงหนาย

ต่างกันลิบลับ กะตอนที่อยู่ offcie ก่อนมา

แต่เสียดายที่เราไม่มีรูป ก่อนมา ไม่งั้น จะเห็นข้อแตกต่าง เหอะๆๆๆ 

 

 บาย ... จุ๊บ .