แฟ้มประวัติεΐз τ!ρρ!ё Chic tivity -...รูปถ่ายบล็อกรายการ เครื่องมือ วิธีใช้

บล็อก


07 กันยายน

มาแว้ววววววว

 
เหอๆๆๆ หายไปนาน เดี๋ยวบล๊อกนี้จะน้อยจาย ว่าห่างหายไม่สนจายยยเลย
เอางี๊น๊า ไดอารี่จ๊า เด๋วจะจัดให้วันนึง ทําบล๊อกนี้ใหม่หมดเยยน๊า ดีม๊าๆๆ อย่าน้อยใจน๊า โอ๋ๆๆๆๆ
 

โฮ๊ะๆๆๆ จูออน น่ากัวเม๊ะ ก็เดือนๆเนิง ก็ต้องวนไปเข้าคอร์สที เพราะซื้อทิ้งไว้ ไม่ค่อยได้ไปเลย เสียเงินเปล่าๆ
ไปนอนให้ยําหน้า พันหน้าเล่นๆ เห่อ ขี้เกียจๆ สมัครทุกอย่าง แต่ไม่ทําไรซักอย่าง .. อย่างชมรมกอล์ฟก็สมัครทิ้งเงินไปเล่นๆอีก
ไม่เคยเหยียบไปกะชมรมซักครั้งเลย เห่อๆๆๆ ขี้เกียจๆๆๆ ง่า



อ๊า อันนี้ ไปหม่ำๆกะดาร์เลิฟ และเพื่อนๆมา ไปทาน ชาบู และสุกี้ อร่อยมากมาย เยิ้มๆๆๆ





ไปล๊าน๊า ไดอารี่สุดเลิฟ เด๋วว่างๆจะโมใหม่ให้หมดเร้ย


http://nootippie.spaces.live.com 

บาย ... จุ๊บ

 

10 มีนาคม

นานๆเจอจะกันพร้อมๆกันซ๊ากที โฮๆๆๆ

 

แต่ก่อน ก็เจอกัลล์ทู๊กวัน ทามงานอยู่ด้วยกัลล์ทู๊กวัน เป็นฝูง

แต่เด๋วนี้ ฮือๆๆๆๆ แยกจากกัลล์ นานๆที จะเจอกันพร้อมๆกันที โฮๆๆๆๆๆๆ มันคิดเถิงงงง มันเจ็บปวดดดดด

มิส มิส ... บาย จุ๊บ

 

29 มกราคม

Blog Tag, I'm it !!!

 
 
FiShEaRo has tagged me in a game of blog tag.
 
The rules say that I now have to post five things most people don't know about me.
 
I then get to tag five other bloggers. Let's c ... Who's next !?!
 
 
กรี๊ดๆๆๆ โดนๆๆๆ โดนเข้าเองแล๊น ไม่คิดว่าจะโดน Tag เล๊ย (สําหรับคนไม่เคยเล่น ก็อ่านกติกาด้านบนจ้า)
 
ในที่สุดคุณ FiShEaRo มา Tag เราเข้าแล๊น .. แย่แล๊นๆๆ ไม่อยากเล่าเลย อายจังเยย
 
เพื่อนๆ ต้องสัญญาก่อง ว่าอ่านแล๊น จะม่ายเลิกคบเราน๊า เหอะๆๆๆ .. ม๊ะ เริ่มเล๊ย
 
Five things:
 
1. เรื่องแรกเล๊ย เอา soft soft ก่องนะ .. ก็เรื่องชื่อเรา Tippie อะ ว่ามันมาจากไหน ทําไมต้องชื่อนี้ เป็นชื่อของใคร ยังไง
 
คนถามกันมานานโข ล้านจ็ดสิบเอ็ดแสนคน .. ก็มาตอบกันงานนี้เล๊ย คือเรื่องของเรื่องมันนานมากแล๊น
 
ตอนนั้นเราเป็นเบบี๋ฝึกงานอยู่ที่ Oriental Hotel, BKK .. ด้วยความที่เป็นคนอย่างนี้ตั้งแต่เกิด ก็วิ่งอยู่ในโรงแรม รู้จักคนไปโหม๊ด
 
และก็บังเอิญไปปิ๊ง พี่ผู้หญิงคนนึง ปิ๊งแบบ ปลื้มในความเก่ง คนอาราย สวย เก่งรอบด้าน คล่องไปโหม๊ด คือสุดจะบรรยาย
 
ตอนนั้นเค๊าเป็น Idol เราเลยงะ เค๊าชื่อ ทิปปี้ .. . น่าร๊ากกก ตอนนี้เค๊าก็ยังดังอยู่เลย ในหมู่สาวเก่ง ไฮโซ
 
แต่ไม่ออกงานเละเทะ เปรี้ยงปร้างขนาดน๊าน เค๊าจะออกงานต่อเมื่อคืองานของเค๊า โอย คัยปาก อยากบอกชื่อจิง เสียงจิง ของพี่เค๊า
 
แต่ เหอๆๆๆ เคารพในสิทธิส่วนตัวพี่เค๊าดีก่า และก็เค๊าคงจําเราไม่ได้แล้วแน่ๆเยย พรากๆๆๆๆ ..
 
หลังจากนั้น ไม่ถึงครึ่งปี เราก็ไปเรียนต่อโท ฝรั่งเรียกชื่อ แก้ว แล้วเสียงออกมามันรําคาญหู น่าเกลียดๆ ไงไม่รู้
 
บวกกะ ที่เมืองนอกง่า เค๊าจะมีชื่อที่ Trendy สุดๆในแต่ละยุคแต่ะสมัย แบบครายชื่อนี้ จะ โอ๊ว เก๋กู๊ด (คิดปายด๊าย) 
 
และก็พอดี๊ พอดี ยุคเรา ก็ชื่อ ทิปปี้อะ เก๋สุดๆ ที่สําคัญ ชื่อต้องไม่โหลนะฮ๊า .. บวกกะชอบพี่เค๊า ชอบชื่อพี่เค๊าอยู่แล๊น
 
ก็เลยถือโอกาสโคพาย (copy) ชื่อทิปปี้ มาใช้ซะเลย ..  ชื่อ ทิปปี้ ก็กลายเป็นของเรานับแต่นั้นมา เอวัง .. สบายใจ
 
หมายเหตุ ชื่อที่ฮิต ต่อจาก Tippie ตอนนั้นก็คือ Mandy ฮ่ะ
 
2. เรื่องแรกเรื่องเดียว ก็ยาว 3 กิโล ต่อไปนี้จะเล่าย่อๆนะฮ๊า .. เรื่องถัดมา ก็คือ ไม่ค่อยอยากจะบอกคราย กัวโดนแกล้ง
 
แต่ด้วยตามกฏกติกา และมารยาท .. . เห่อ เล่าก็ด๊ะ เพราะถ้าเล่าเรื่องอื่น มันจะอุบาทย์มากขึ้นไปเรื่อยๆง่า คริกๆๆ ..
 
เรื่องที่ 2 คือ เรากัว เกลียด ผีเสื้อมาก เข้าขั้น phobia .. ฉะนั้น ห้ามแกล้ง ห้ามเล่น อาจตายด๊าย ...
 
แต่เราพยายามรักษาตัวเองอย่ นานๆที ก็นั่งจ้องรูปผีเสื้อที จ้องไป ก็ขนลุกไป เคยถึงขนาด เอารูปผีเสื้อเป็น wallpaper
 
มือถืองะ ปรากฏว่า แหะๆ ก็ต้องเปลี่ยนอะดิ มันขยะขแยง น่าเกลียด น่ากัวตัวละ 2 บาท เพื่อนๆลองมองหน้าเค๊าดิ
 
น่ากัวจะตายชัก มีที่นึง ปราบเซียนมาก .. นําตกเหวนรกที่เขาหย่าย โอย แม่เจ้า ชุมนุมโลกแห่งผีเสื้อ อะไรจะเยอะขนาดน๊าน
 
มีทีนึงไปกะที่บ้าน เค๊าก็เดินกันไปหมดแย๊ว ด้วยความที่ไม่เคยบอกคราย เราก็ไม่เดินไปซักที คนอื่นก็เรียกอยู่น่านให้ข้ามมา
 
คือมันเป็นฝูงผีเสื้อเต็มพื้น เต็มอากาศไปหมดอะ โอย ฆ่ากันให้ตาย ก็ไม่ปาย .. สุดท้าย ยืนเอามือปิดหน้า ร้องไห้โฮ ตัวสั่น งักๆๆๆ ..
 
กัวเจงๆเฟ้ย อายก็อาย โตแล้วโต๊ย ไม่กี่ปีนี้เอง พรากๆๆ สุดท้าย น้าต้องเอาเสื้อมาห่อ คลุมทั้งตัว แล้วก็วิ่งๆๆๆๆ ข้ามมันไป
 
แม่เจ้า รันทด อดสูเจงๆ .. ครายก็ด๊าย ช่วยที (ส่วนสาเหตุที่กัว เก็บไว้ก่องดีก่า เผื่อโดน Tag อีก .. อิอิ)
 
3. โอย สวรรค์ช่วย คือพยายามคิดว่าจะเล่าเรื่องความลับไรดี ที่ soft ที่ซู๊ด .. ฮึ่มๆๆ FiShEaRo นะ FiShEaRo ทําเรา
 
คิดเรื่องนี้ออก ก็เพื่อนที่ office เรา คุณ A .. เค๊ายืมการบ้านภาษาจีนเราไปลอก แล้วเค๊าก็บ่นๆๆๆ ว่าคุณแก้ว ชอบจด เล็คเชอร์แบบนี้
 
เค๊าต้องเดาๆๆเอา อ่านไม่ออก ต้องคอยเดินมาถาม ภาษาจีนก็ยากอยู่แล้ว เจอลายมือคุณแก้วเข้าไปอีก
 
เอ๊า ลอกการบ้านเรา ยังมาด่าเราอีก ฮึ่ม .. ก็เพราะลายมือเราอะ เป็นคนเขียนไม่มี วรรณยุกต์
 
คือเขียนแถวเดียวอะ ข้างบน ข้างล่างไม่มีเลย .. ตัวอย่าง ประโยคที่ว่า 'สวัสดีคะเพื่อนๆ ดิฉันชื่อทิปปี้'
 
ก็จะกลายเป็น 'สวสดคะเพอนๆ ดฉนชอทปป' ... แหะๆ ไม่ยากร๊อกเน๊อะ อ่านรวมๆไปทั้งประโยคก็เดาออก อะเน๊อะ เหอะๆๆๆ
 
เหตุผลก็คือ เราเป็นคนทําไรเร็วมาก ถึงมากที่สุด ฉะนั้นตั้งแต่เรียนมาแล้ว จําความด๊าย ก็ตั้งแต่ ม.ต้นเลยงะ
 
ก็ต้องจดเล็คเชอร์ ชิมิค๊า .. ก็เริ่มหดๆๆ จนไม่เหลือ ข้างบน ข้างล่างเยย .. อิอิ ขออําภัย
 
4. โอย อายงะ เล่าดีไม๊ .. คือเราเป็นเด็กกินข้าวกะนําปลา ตั้งแต่เด็ก กร๊ากๆๆๆ ตู .. คือว่าตอนเด็กๆ พ่อกะแม่ ไปต่างจังหวัดบ่อยมั๊กมาก
 
ก็จะให้ พี่ ป้า น้า อา มาอยู่เป็นเพื่อนแทน ทีนี้ระหว่างที่เค๊ายังไม่มากัลล์ ก็หิว ชิมิค๊า .. ก็มีพี่ชายบังเกิดเกล้าอยู่คนเดียว
 
ด้วยความที่เด็กๆ พี่น้องก็ต้องเกลียดกัน หมั่นไส้กันเป็นธรรมดา .. วันนั้นคงทะเลาะกันอะ และด้วยความที่เราเป็นยิ๋งไฮโซ สูงศักดิ์
 
แม่สอนไม่ให้ง้อผู้ชาย (เลยอยู่มาจนทุกวันนี้) เราก็ไม่ง้อฮ่ะ สวย เริด เชิด หยิ่ง .. หยิ่งแต่เด็ก อนุบาลเลยอะ
 
พี่เราเค๊าก็กินข้าวมากมาย ละลานตา เราก็นั่งหยิ่ง ไม่กินด้วย เพราะไม่ใช่ของเรา .. สุดท้าย หิวแสดดดดดดดดดดดดด
 
ก็ตักข้าว แล้วก็เหยาะนําปลา ... กรี๊ด กินข้าวกะนําปลา โฮๆๆๆๆๆ .. พ่อแม่กลับมา ฟ้องแม่ใหญ่เลยอะ
 
แม่ก็ด่าๆๆๆๆพี่เราไป พร้อมกะ หัวเราะไป .. . เห้อ ชีวิต .. อายงะ (เจ็บแล้วดัง ตังค์ม่ายอาววววววว)
 
5. เรื่องสุดท้าย พอละน๊า .. เรื่องนี้ เด็ดๆสุดๆ เรื่องเรียนอะ เรา เอิ่ม เรา เราสอบตก .. ไม่ใช่ตกธรรมดา อ่านไปก่องซี่ เด๋วจะรู้
 
ไม่มีครายรู้เลยนะ นอกจากตัวเอง พ่อแม่ก็ไม่รู้ อย่าไปบอกเค๊านะ เหอๆๆๆ 
 
คือ หลังจากเรียนจบโท MMM (เอก Interactive Mktg) ใบแรกไปหมาดๆ
 
ก็ด้วยความไม่อยากกลับเมืองไทย (เป็นเรื่องปกติ ของเด็กที่ไปเรียนนานๆ) ก็เลยจะเรียนโทต่ออีกใบ ก็เลยมาลงที่
 
Master of Information Systems Management (MIS) อู๊ว์ อ่า ช่างกล้า ทําไมถึงกล้าอะเหรอ มาดูประวัติการเรียนเรา
 
ตรี เรียนเอกอังกฤษ --> โท Mktg --> แล้วก็กระแต เลือกเรียน Course Outline ที่มี Coding program ด้วยนะ
 
หล่อนช่างกล้า Background ด้านนี้นับเป็น 0 เลยไปจนติดลบเลยงะ คือ ตอนนู้นนนนนนน เราโง่ คอมฯมาก
 
แล้วก็ไม่อยากโง่ ไม่อยากจะบรรยายว่าตอนนั้น แม้แต่ฝรั่งเอง มากกว่าครึงมหาลัย ยังใช้คอมฯไม่เป็นคร๊าบ (ผ่านมานานโข)
 
แล้วก็มีตอนเรียน Mktg มีพี่ที่เรียนด้วยกัลล์ เค๊าด่าเราว่า ทามมัยโง่คอมฯอย่างนี้ฟระ .. โห เพ่ อย่าเอาเรื่องเจง มาพูดเล่นดิ ..
 
ก็เก็บเอาความเคืองแค้น ไว้ในใจ โฮๆๆๆๆ พอมีโอกาส ก็สอบเรียนโท MIS ซะเลย .. ข้อสอบ และ อาจารย์ ก็ช่างกล้า ..
 
เราก็ดั๊นสอบได้ .. แต่ไอตอนเรียนนี่ดิ ด้วยความที่ความรู้เท่ากับศูนย์ ก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นพันเท่า
 
แรกๆเจอ Visual Basic ง่ายสุดๆ ยังพอทน แต่ก็เกือบตายเหมือนกัน .. หลังๆเริ่มตาลาย
 
สุดท้าย ยากขึ้นตามลําดับภาษาคอมฯ .. ก็ตก อะเซ่ กัม .. เสียดายเงินสุดๆ พ่อแม่ไม่รูโต๊ย เหอะๆๆๆ ก็ต้องลงใหม่ .. เฉา
 
สุดท้าย ก็เรียนมาแค่ครึ่งเดียว .. คือที่ ออสเตรเลีย เค๊าเรียนโท เป็น step ได้ฮ่ะ แต่ตอนเข้า ต้องสอบเหมือน สอบเรียนโท
 
เป็น  Postgraduate ที่สามารถเรียนเป็น Step ได้ .. ซึ่งศักดิ์ศรีสูงกว่าป.ตรี คร๊าบ
 
วิธีเลือกเรียน ก็มีไล่ไปตั้งแต่ (เรียกย่อๆว่า) Grad. Cer. -> Grad Dip. สุดท้ายเรียนครบทุกตัวก็ได้ Master ไปเล๊ย
 
และแน่นอน ระดับเรา เหอๆๆๆ .. ด้วยเหตุผลร้อยแปดพันเก้า ... จะเรียนให้ได้ Master ไปไย ..
 
แหม๊ะไว้น๊า เหลืออีกปีนึง ก็จะได้โทใบนี้ ไว้ว่างๆ อารมณ์ดี จะพยายามกลับไปเก็บฮ่ะ
 
เก็บไว้ดีก่า เผื่อโดน Tag อีก จะมาเล่าว่าทําไม ไม่เรียนให้ครบทุกตัว
 
 
กรี๊ดๆๆๆ หมดแล้ว ครบ 5 เรื่องแล๊น .. เย้ๆๆๆ พอละน๊า อย่ามา Tag เราบ่อย เด๋วความลับหมดตัว
 
แล้วเรื่องจะฮาขึ้นเรื่อยๆ หมดกัลล์ๆๆๆ .. . บาย จุ๊บ
 
 
  อ๊า มาถึงรายชื่อผู้โชคดี ที่จะโดนเรา Tag .. มีรายนาม ดังต่อไปนี้ 
 
1. จอมYuth = http://yutarng.spaces.live.com  
 
2. PlaTonG_GamPonG = http://mypochocco1.spaces.live.com 
 
 
 
 
  ง่า ที่เหลือมารอดูกัลล์ดีก่า ว่าเพื่อนๆทั้ง 5 คนนี้ จะเล่นกัลล์ต่อ อะเป่า 
 
 
Enjoy & G'Luck ... Luv Luv 
 
 
 
25 มกราคม

τ!ρρ!ё .. มีโลโก้ของตนเองแล๊น

หลังจากพยายามคิดมา 500 ก่าปี โอย นานมากกกกกกกกกกกกกก

และแล้ว .. วันนี้ ก็ออกมาเป็นเช่นนี้แล .. เอวัง

บาย .. จุ๊บ

01 มกราคม

ดีจัยรับปีใหม่ กะเพื่อนร๊าก

 

กรี๊ดๆๆๆ ก่องเที่ยงคืนแป๊ปนึง เล็กเพื่อนร๊าก ก็โทรมาหวัดดีปีใหม่ คนแรกเล๊ย คนแรกเลย

คุยกะ เต๊ก โต๊ย .. . คิสส์เถิงๆๆๆ เมื่อไรจะย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยซะทีน๊า แคนาดามีอารายดี ห๊า กระซิกๆๆๆ

เอาเพื่อนของฉ๊านคืนมาน๊า .. . ฮือๆๆๆ คิสส์เถิงจนไม่รู้จะพูดยังไงดี คิสส์เถิงสุดๆ .. เห้อ เฉา .. 

ฮือๆ เล็กไม่เคยลืมเราเยยเจงๆ มิสส์ๆ .. ฉ๊านนนน คิดเถิงเล็กกกกกก โอ๊ววววว มันคิสส์เถิงจังเล๊ย ไปหากัลล์ดีก่า

 

บาย .. จุ๊บ 

30 ธันวาคม

วีรกรรม ไฟในทรวง

 

ง่า .. มารายงานตัวแล๊น ทิปปู้ผิดไปแล๊น เราไปทําวีรกรรมทิ้งทวนไว้ที่งานฉลองปีใหม่ของแผนกเดิมเราเอ๊ง

ไปอ่าน และดูรูปอื่นๆกัลล์ข้างบนดีก่าน๊า เพราะหน้าแรกบล๊อกนี้เริ่มจะยาวไปแล๊นงะ

 

นี่ค๊า ชนวนสาเหตุของวีรกรรม .. ทิปปู้เรียกว่า    ' ไฟในทรวง .. ของทิปปู้ '

ก็คือ งานก็เริ่มไปเรื่อยๆ จนช่วงสุดท้าย ที่จะเหลืออยู่แต่ ร้องเต้น เล่น ระบํา เค๊าก็กะลังสนุกสนานกันดีๆ

เราก็นึกขึ้นด๊าย ว่าถึงเวลา จะโปรย ไฟในทรวงของทิปปู้ .. ก็แค่ พูดขึ้นว่า อ๊า ครายที่อยู่ lot สุดท้ายเนี๊ยะ จะได้ไฟในทรวงแบบที่เราส่ายอยู่

ก็ส่ายท๊างคืน ให้เค๊าอยากด๊ายไปตามๆกันแล๊น แต่ไม่บอกว่าจะแจก อิอิ .. พอพูดเสร็จ คนก็ฮือมารุม เอามันสส์

เราก็เปิดกระเป๋า มือลงไปหยิบขึ้นมาขยุ้มแรก โดยที่มือยังไม่ทันพ้นปากกระเป๋าเลย คนก็รุมๆๆๆแย่งๆๆๆกะมือเยย

โอย จะเป็นลม อารายกัลล์เนี๊ยะ ก็แจๆๆ ไปได้ 20 ก่าคน ก็หมด แถมต้องสอนวิธีเปิดไฟ โอย เหนื่อย

ทันใดนั้น ตาก็มองไปที่กระเป๋าตัวเอง .. เง้อ ปากกระเป๋ามันเปิดอยู่ แต่ แต่ แต่ ม่ายมีกระเป๋าตังค์

เท่านั้นแหละ ไฟในทรวงแตกซ่าน มึน อึ้ง งง ทําไรมไถก เพราะทุกอย่างในชีวิตอยู่ในนั้น แค่คิดว่าต้องโทรไปอายัดบัตร ก็อยากจะดิ้นตาย

ยังไม่จบ ก็โวยวายๆๆ แต่ไม่มีครายสนใจ เราก็เลยเดินขึ้นเวที คว้าไมค์ แล้วบอกว่า ไม่ใช่ละ ไม่หนุกละ ปิดเพลง เปิดไฟ ล็อคประตูเลย

หาของเลยโต๊ย .. ในขณะนั้น VP ของพวกเค๊า ก็เดินมาจะปิดงานพอดี คือได้เวลาอะ เหอๆๆ แต่ทิปปู้ไม่รู้เรื่องเลย

มัวแต่ห่วงกระเป๋า ก็ยังหาไปเรื่อยๆ แถมแต่ละคน ถามกันอยู่ด๊ายว่า ลืมไว้ไหนเหรอเป่า อยู่ในรถไม๊ นู่น นี่ นั่น

เห้อ จะถามไมง่า ก็บอกแล้วว่าเอามาๆๆ ตอบไป 58 ตลบ .. ก็ยังคิดว่า แกล้งเราแน่ๆ เพราะโดนประจํา แถมอําไม่เลิก

ก็หาจนเบื่อแล้ว เค๊าแทบจะรื้อห้องกัลล์ พลิกเก่าอี้ รื้อเบาะขึ้นมาทุกอัน โวยวายจนเหนื่อยแล้ว ก็ไม่เฉลยกัลล์วะที เริ่มเซ็ง

.. และแล้ว อยู่ๆก็ ร้องไห้คร๊าบ ทิปปู้ร้องไห้ ฮือๆๆ เอาคืนมาน๊า อย่าแกล้งน๊า ไม่หนุกแล๊วอะ แป่ววว

สุดท้าย ก็งอน เซ็งตัวเอง ว่าทําหายได้ไง ก็เลยเดินลงไปเลย แล้วก็โทสับ ควานหาเบอร์ แบงค์ต่างๆเพื่ออายัดบัตร

เก่ง พลอย และ พี่เล็ก ก็เดินตามา และบอกว่า อย่าเพิ่ง ลงไปหาข้างล่างก่อง เราก็เฉยๆ ร้องไห้ กระซิกๆๆ

พอลงไปข้างล่าง เจอน้องเลิฟ ม๋าปั๊ก กะลังพยายามเปิดตู้ ล็อคเกอร์เราอยู่ คือกุญแจสํารอง เต็มมือ น้องเค๊าก็ไม่รู้นี่ว่าดอกไหนกันแน่

คือ ก่อนจะลงมาทุกคนพยายามขอกุญแจล็อกเกอร์ เพื่อจะไปหาให้ แต่เราก็ไม่ฟัง ด้วยความที่เป็นคนมั่นใจในตัวเองสูงมาก

เราก็เลย เดินไป แล้วไขเอง คือ จะหยิบกระเป๋าสะพาย เพื่อกลับบ้านเลยงะ ทุกคนก็บอกว่าลองหาดูดิ๊ เผื่อเจอ ..

พร้อมกะเสียงภาวนา .. ทันใดนั้น มือก็ควานลงไป เจอะกะวัตถุบางอย่างที่คุ้นๆเหมือนกระเป๋าตังค์เรา

เอิ่ม เพ่คร๊าบ เจอแล้วคร๊าบ มันอยู่ในนี้คร๊าบ .. ทําไงดีละตู โวยวายหยั่งกะไฟไหม้โบ๋เบ๋ไปแล้ว ฮ์อๆๆไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี

พี่เล็กคว้าโทสับ โทรขึ้นไปบอกข้างบนทันที พร้อมกับเสียงสาบแช่ง ระงม บอกให้ขึ้นไปเด๋วนี้

 

เหอๆๆ จ้างให้ก็ไม่ขึ้น เหอๆๆ แตสุดท้ายก็ต้องขึ้นไป .. ไปถึง ทุกคนนั่งเซ็งท๊างฮอล์ แล้วเราก็โดนรุมๆๆด่า

เลิกเลย วงแตก เค๊าเลยไม่ร้องเพลงเลย แถมโดนขุดเรื่องต่างๆ ที่ทํามาในอดีตกาล มาซะไม่เหลือ .. โหย ความจําดีกัลล์ขนาดนี้

สุดท้าย ก็ได้ข้อสรุปว่า ต้องไปไถ่โทษให้เพื่อนๆด้วยการไปเลี้ยงเบียร์ฮ่ะ .. ฮ่ะๆๆ ไปก็ปาย ผิดไปแย๊ว

ยังไม่จบ เพื่อนบอกว่า ให้ลงไปเชิญนายเค๊า VP ขึ้นมาใหม่เยย เค๊าลงไปแล้ว .. เง้อ ฉ๊านเหร๋อ ต้องเป็นฉ๊านเหรอ

ตอบพร้อมกันเสียงดังฟังชัดว่า ช่าย .. ลงไปเสร็จ ปรากฏว่า .. โอย กระอักเลือด เคาระห์ซํากรรมซัด

ก็นายพวกเค๊ากลับไปแล๊ส โดยไม่มีการปิดงานอย่างที่จั้งใจไว้ โอย ซวยเจงๆๆ จะกลับขึ้นไปบอกเค๊าไงเนี๊ยะ

วุ่นวายไปหมด เห้อ และก็ตามที่คิด โดนด่าอีกรอบ .. ซักพัก พี่สมชัยโทรมาเองเลยว่า แก้วเหร๋อ เจอแล้วเหร๋อคร๊าบ

เนี๊ยะ ปมออกมา จะไปซื้อ คาร์วิลไคล์ ให้แกวใหม่อีกใบ

ทําไมต้อง คาร์วิลไคล์ (คือ พี่เค๊าซื้อกระเป๋ามาให้จับฉลากยี่ห่อนี้ แล้วคนแย่งกัลล์ เค๊าก็เลยจะไปซื้ออีกใบให้เรา)

โห ซาบซึ้ง .. แถมสํานึกปิดสุดๆ เลยตอบกลับไปว่า ยังไม่เจอคะ .. เย้ย ม๊ะช่าย .. ก็ตอ้งสารภาพผิดว่าหาเจอแล้ว ขอบพระคุณนะค๊า

วันรุ่งขึ้น ไม่เหยียบไปตึก 1 เลย 1 วันเต็ม พอวันถัดมา นึกว่าลืมๆกันแล้ว โอยพอแอบไป เจอโจทย์ตั้งแต่หน้าตึกยันหลังตึก

ทักกันตั้งแต่ ยาม ยันแม่บ้าน .. . กรั๊กๆๆๆ  

ฮือๆๆๆ นู๋ม่ายด๊ายตั้งใจน๊า ฮือๆๆๆ ก็จิตใต้สํานึกสุดท้ายก่อนมางาน มันจําได้ว่าเอามาโต๊ย นี่

ฮือๆๆ ฟ้องป๋า .. ฮือๆๆ ป๋าช่วยทิปปู้โต๊ย ที่พึ่งสุดท้าย ทิปปู้สํานึกผิดแล้ว นู๋โดนรังแกอ๊า ร้องไห้ตาบวมฉึ่ง

 

บาย .. จุ๊บ

 

18 ธันวาคม

อัพ .. ซ๊าให้คุ้มมมมม

 

 

 

กระซิกๆๆๆ ม่ายมีเวลามาอัพบล๊อกเล๊ย .. มาที ก็อัพกัลล์ให้ซะจายกัลล์ไปเยย เน๊อะๆๆๆ .. จับฉ่ายมั๊กมาก

 

เริ่มจากเรื่องแรก .. ก็เปเป้ กลับมาจากเนเธอร์แลนด์ แล๊น

หลังจากได้ดี แต่งงานและก็ย้ายตามสะมี๊ ไปเรียนต่อที่เนเธอร์แลนด์ ได้ซักพัก ปายแบบ Leave without pay พรากๆๆๆ

นี่หล่อนก็กลับมาทํางานเล่นๆ แค่เดือนสองเดือน คือเจงๆกลับมาลาออก พรากๆๆๆ ไปเรียนที่เนเธอร์แลนด์อย่างจิงจัง .. กัม

แถมวันแรกที่กลับมาทามงาน หล่อนกะลังจะวิ่งออกจากบ้าน พร้อมกะนึกด๊ายว่ายังไม่มีของฝากมาให้พี่แก้วเล๊ย

หล่อนก็หันไปคว้าดอกทิวลิปไม้ในแจกันที่บ้านตัวเอง แล้วก็วิ่งมาให้เราว่าเป็นของฝาก แถมบอกว่าเป็นสิ่งที่ตั้งใจจิงหอบกลับมาให้

.. เอิ่ม ขอบทัย ที่อุตสาห์เล่าความจิงให้ฟัง

แล้วรู้เม๊ะ ว่าสองคนนี้ .. ทั้งคู่อะ ก่อนจะแต่งงานกัลล์ เค๊านั่งติดกะเราที่ office เดิมเลยนะ .. และ แล้ว เค๊าก็จากเราปาย

ปายหนายอะเหร๋อ ก็ปายแต่งงานกัลล์อะเซ่ ม่ายต้องมา งงเยย

โอ๊วววว มันเจ็บปวด รวดร้าว อีกแล๊นนนนนนน  เห็นกัลล์หลัดๆ

 

 

อะ ยาวปายยยย ... เกี่ยวกะ สารพัดวันเกิด เริ่มด้วย วันเกิดน้องเอ้ หรือ ไอเอ้

โอย เวลาก็ไม่มี งานก็ยุ่ง ทุกคนก็ไม่ว่าง ทุกอย่างเลยถูกจัดขึ้น ภายใน 15 นาทีเท่าน๊าน

 

    ซื้อเค้กมาจากตึก 1 นู่น แหะๆที่พึ่งสุดท้ายคือ S&P เราเลือกฉลองวันนี้ เพราะเป็นวันพุธ ลด 30% กรู๊ววว์ .. อะ ย้อเย่น

 

     Card ก็ไม่มี .. น่าฉ๊งฉานมากมาก ก็เลย เขียนอวยกันบนกระดาน และก็ให้เอ้ เอามือถือถ่ายรูปเก็บไว้ซะ กรั๊กๆๆๆ

ซอยี่ นะน้องร๊าก .. แถมตอนเป่าเค้กกะลังจะร้องเพลง .. พี่ชายก็โทรมาคุยงานอีก .. ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปตั้งแต่เริ่มตัดเค้กไว้ซ๊ากรูป

 

 

 

น่าฉงฉาน น้องเอ้มากมาก แถมเหลือกันแค่นี้ด้วย เพราะคนอื่นติดปลาชุม กัลล์โหม๊ะ โห น่าสงสารสุดๆ

 

 

นี่ๆๆ  ปั๊มพ์ อยากมาอยู่กะเราโต๊ย .. เลยมานั่งโต๊ะเราไว้ก่อง เพื่อเป็นเคล็ด ว่าอาจจะได้ย้ายตามมา เหอะๆๆๆๆ

 

   

โอ๊ะ อันนี้ แก้วสุดเลิฟ ของใหม่ เห่อ เพราะว่าหอบมาจากงานพืชสวนโลก เค๊าไปดูดอกไม้กัลล์

แม่อะฮั้น ไปเดินซื้อแก้วที่ประเทศโมรอคโค .. แม่ก็ชี้ๆๆๆให้เราดู บอกว่า ชอบไม่ช่ายเร๊อะ นี่ไงๆๆๆ ซื้อจิๆๆ

เราก็บอกแม่ว่า โหยยย อลังมาก แต่ครายจะแบกกลับไป กทม งะ .. เด๋วก็แตกหมด .. สุดท้ายก็แม่อะฮั้นไงเค๊อะ ที่แบกกลับปาย

แล้วก็ ตามธรรมเนียม .. . คุงแม่เค๊อะ ขอใบนึงน๊า ขอสีชมพูน๊า .. อู๊วววววววว์ เสร็จโจร

 

 

ไฮโซ โนมันนี่ ฉายาของหล่อน ซึ่งหล่อนภูมิใจมั๊ก .. ชอบจาย บอกว่าให้ถ่ายให้หน่อย เพราะชุดคล้ายเยย ต่างกันตรงที่

ชุดที่หุ่นใส่อะ 2500 แต่ของหล่อน 250 อิอิอิ .. สมชื่อไม๊ล๊า ส่วนเรื่องความอาย .. . ม่ายมีๆๆๆ เหมือนกันท๊างแก๊งค์ หาไม่เจอซึ่งความอาย

 

 

พอปุ้มจากปาย .. อีกสองคนก็มาแต๊ะมือ ปั๊ป .. เหตุการณ์ตอนนี้นะเค๊อะ ก็คือ

ยิ๋งปอนด์ กะลังซื้อแหวนไปง้อแฟน อุยยยย .. ตอนแรกหล่อนจะซื้อสองวง ส่ายเหมือนกัลล์

แต่หล่อนบอกว่า ซื้อวงเดียวดีก่า .. เพราะพอง้อสําเร็จ ก็ค่อยลากแฟนมาซื้อให้ตัวหล่อนเอง .. เง้อ คิสส์ด๊ายงัย

 

 

และแผนหล่อน ก็สําเร็จซะโต๊ยยยยย .. เง้อ

 

 

บังเอิ๊ญ บังเอิญ .. เจอ นางสาวไทย นาตาลี เกลโปว่า (หล่อนบอกเองว่า หล่อนเป็น)

 

 

เย้ๆๆๆ อันนี้ ตกแต่ง office .. . เอ๊ย ม่ายช่าย  เค๊าเรียก ละเลง .. ดูปายเรื่อยๆเซ่

 

 

ก็จะปีใหม่แย๊ว เราก็จัดการ แต่ง office เป็น theme คริสมาตร์ และปีใหม่ เริ่มด้วยมีม่านประเพณี

 

 

ตรงโต๊ะเรา ... เต็มที่เล๊ย ..  โต๊ะเรา ทามรายก็ไม่ผิด อิอิ

 

 

ขยายชัดๆที่โต๊ะเรา .. เริ่มน่ากัวย๊างงงง .. เอิ่ม มันเครียดจัดงะ ทามงานงะ ต้องระบายออกมา กิ๊วๆ

 

 

นี่ก็กระจกตรงห้องเรา มองจากด้านใน .. เห็นไม๊ มีหัวใจโต๊ย ทําเองโต๊ย

 

 

นี่ หน้าห้อง VP เรา .. คริกๆๆ หน้าห้องนายสุดเลิฟ .. แถวบ้านเรียก ...  เล๊ะ คร๊าบพี่น้อง

อาศัยตอนช่วงเพ่เค๊าไม่อยู่ เพ่เค๊าไปปลาชุม .. ก็เลยสวมวิญญาณ พ่อทุกสถาบัน พ่นมันซะเปรอะ .. เนี๊ยะ จิตวิญญาณของศิลปินแท้ๆ

พี่ชิ ยังเคยบอกเลยว่า "แก้วเนี๊ยะ ดูมีพรสวรรค์นะ" ... เหอะๆๆๆ ถอนคําพูดไม๊เพ่ ยังทันน๊า

ไว้ว่างๆ จะแอบไปแต่งให้ ป๋า บ้างน๊า รออยู่อะเซ่ แหมๆๆๆ บอกกัล์ก็ล่าย ... กรั๊กๆๆๆๆๆ ... น้องลิงชอบจายยยย

 

ชะเง้อ มองทะยานไปเบื้องหน้า จะเห็นต้น คริสมาตร์สูงเสียดฟ้า .. น่าร๊าก ชิมิค๊า

ส่วนเบื้องหน้า มีมะเขือเทศน้อย กลอยใจ .. . เพราะว่า ทิปปู้ชอบกินมะเขือเทศมากมาย ขอเย็นๆโต๊ยย

 

 

ออ มันอร่อย จนต้องโชว์งะ

 

  

นางแบบคนเดิม ไฮโซ โนมันนี่ .. ครือว่า ยิ๋งปอนด์ ซื้อหมวกมาฝากจ๋าวๆ คนละใบ

แต่ว่า ด้วยความที่เราย้ายไปตึกอื่นแล๊น ไกลโพ้น .. ปุ้มก็เลยเลือกไปก่อง ปุ้มเอาสีขาว โกดๆๆๆๆ ฉ๊านชอบสีขาวง่า

แต่สีชมพูก็ด๊ะ .. เกิดมาเผื่อเสียสละ ค๊า ..

 

 

แล้วพอเที่ยง ฉ๊านก็ต้องเดิน เดิน เดิน และเดิน ไปหาพวกหล่อน เผื่อรับหมวก .. โอย เหนื่อยสุดๆ

และก็เลยใส่หมวก กินข้าวเที่ยงที่ เกรย์ ฮาวน์ ซะเลย บอกแล้วว่าความอายม่ายมี .. เชื่อแล้ว ชิมิค๊า ???

 

 

นี่ไง .. ซ้าย ยิ๋งปอนด์ ผู้ที่ ฟูล อ๊อพชั่น ทู๊กวัน งดงามอย่างยิ่งยวด .. ส่วนขวาก็ ทิดต้า กร๊ากๆๆๆ

มันเพิ่งโดนปอนด์หลอกให้ไปตัดผมกับช่างผมชื่อดัง (ที่มันคิดของมันเอง ว่าโคดดัง ตัดแล้วดีมาก

เกิดมาไม่เคยตัดผมแล้วซาบซึ้งขนาดนี้มาก่อง) พูดมาซะขนาดนี้ ทิดต้าก็สั่นต้องตัดให้ได้ในบ่ายวันนั้น แล้วเป็นไงล่ะกลายเป็นทิด ดีๆนี่เอง

 

 

 

 กรี๊ดๆๆๆ ของโปรดของครอบครัว .. Apple Crumble

วิธีกิน ต้องกินร้อนๆ ร้อนเลยอะ และต้องราดนําซอสให้ท่วม หมดถ้วย และก็ขอเพิ่มอีกถ้วย ... น่านละ สวรรค์โปรด

 

 

เง่อ บ่ายโมงตรงแล๊น ต้องเข้ากรงทองแล๊น เด๋วนายเรียก (เห้อ ถอนหายใจดังมาก) อิสระได้สาปสูญไปจากชีวิตข้าน้อยแล๊น กระซิกๆๆ

 

 

นี่คือ list รายการอาหารที่เราไปกินเลี้ยงคริสมาตร์กัลล์ ที่ทยอยกินเท่าไรก็ไม่หมดซ๊ากที เลี้ยงกันไม่หยุดหย่อน

บิลใบนี้ คือฟูจิ .. กินไป 18 คน ... เลขที่ออก ท๊างหมดก็ 10k บาท .. โอ๊วววว กินกัลล์เรอะ

 

 

ซ้าย นําแอปเปิลของเรา จะหมดแล๊น ทําไงดีๆ

ตรงกลางก็แก้ว ที่พวกเพื่อนเลิฟให้ .. ส่วนทางขวาก็แก้ว ที่ตบเอามาจากแม่ อิอิ

 

    

 

สุดท้าย เมื่อวันพุธ-ศุกร์ ที่ผ่านมา เพื่อนเลิฟ หนีไปเที่ยวภูเก็ตกัลล์สองคน .. สบายใจกัลล์เจงๆ ปล่อยให้เรานั่งทามงาน หงักๆๆๆ  

แถม รัวส่ง MMS มาให้เราท๊างวัน .. ในรูปนี้แถวๆ หาดราชา .. เด๋วงานหน้าจะปายหาดราชาโต๊ยน๊า เลิฟ เลิฟ

พอกลับมาปุ๊ปหล่อนเปลี่ยนเครื่องทรงกัลล์ แล้วเสาร์อาทิตย์ พวกหล่อนก็ไปประจวบฯกันต่อ ไปสมทบกะเพื่อนเลิฟเราที่นู่นไม่หยุดพัก เห้อ

สนุกสนานกัลล์เข้าปาย .. มาม๊ะ มาดูเราบ้าง ว่าทามรัย .. พุธ-ศุกร์ เค๊าอยู่ภูเก็ตกัลล์ เราก็ทามงานหัวฟูและก็กลับบ้าน กัม

เสาร์ ไปหวัดดีปีใหม่คุงยาย ไปเจอน้าๆ ไปกินๆๆๆ และก็เทม๊าท์แตก ขับรถทั่วกรุงเทพ

แต่เจงๆวันสาร์ กว่าจะเลือกได้ว่าจะไปไหนนะ โอย คิดวนๆๆๆอยู่น่านอะ ว่าจะไปดรีมเวิร์ดกะลูกค้า ไปร่อนกะน้องเฟี๊ยต หรือไปทําบุญดี

หลายโปรเจ็คเหลือเกิน คิดไม่ออก เลยนอนต่อ จําศีลดีก่า ขี้เกียจมาก สุดท้าย กว่าจะคิดออก ขยับตัวก็บ่ายโมงแล๊น

ไปหวัดดียายดีก่า ก็ขับจากบ้านไปสุขุมวิท 93 แม่เจ้า ไกลสุดๆ

ไปฉอเลาะๆๆกะน้าๆ .. ม่ายมีครายยอมถ่ายรูป จับมาด๊ายคนเดียวง่า

อย่ากัวๆๆ เพราะเราก็กัวตัวเอง ครึกๆๆๆ ครือว่า น้าเราอีกคนเค๊าก็ไปพืชสวนโลก

แล้วเค๊าก็ซื้อไอเนี๊ยะ มาจากประเทศอินเดีย ก็เลยส่ายซะ 

 

ไปถึง เราก็วิ่งไล่ เพื่อนเอา .. ไฟในทรวง .. ไปติดให้เค๊าท๊างบ้าน แดงแว๊บๆๆ รับคริสมาตร์  

 

นี่ไง ซูมใกล้ๆ .. ไฟในทรวง .. ครื้นเครงจากสุขุมวิท 93 แล้ว ก็ขับรถย้อนไปตรงข้ามโลก ไปเมืองทอง เพื่อไปหา ขามู๋กะหมั่นโถ

เป็นไงละ เพื่อคน โอ๊ะ เพื่อด็อกกี้ที่คุณร๊าก ทุ่มเทสุดๆ ทําได้ทุกอย่าง .. ดูรูปหมาน้อยข้างบนน๊า

สิริรวมแล้ว วันเสาร์ ขับรถไป ร้อยก่าโล ... เง้อ

 

เช้าวันอาทิตย์ คิสสเถิง ขามู๋ กะ หมั่นโถแต่เช้า ก็เลยขับรถจากบ้าน ไปนู่น เมืองทองอีกรอบ ไป 2 วันติดกันเยย ใจรักสุดๆ

 

 

ชื่นชมเสร็จแล้ว ก็เลยตามเค๊าไปไปทําบุญ 9 วัด 4 จังหวัด ต้อนรับปีใหม่กะ น้าตุ่น และก็เพื่อนเค๊า .. เหอะๆๆ แช่มด๊ายโหม๊ดดดดด

พระนิล องค์ที่หย่ายที่สุดในประเทศไทย (ที่วัดนี้บอกงะ)

 

 

นี่ๆๆๆ ได้มาจากพระท่าน วัดที่กันดารสุดๆ เป็นดินปั้นรูปตุ๊กแก ท่านบอกว่า มีไว้จะทํามาค้าขึ้น รวย ก็เฉยๆอะ ไมได้เชื่อไรแบบนี้ ไม่อินน์

ไปกัน 5 คน แต่ละคนก็เฉยๆ แค่ตระการตา ไม่เคยเห็นไรแบบนี้ ก็มองๆหน้ากัน ว่าเช่าไม๊ๆๆ ช่วยท่าน

ก็เลยถามท่านว่า ทํามาจากอะไรค่ะท่าน (เสียงหวาน) ปั้นมาจากอะไรค๊า

ท่านตอบว่า ... ปั้น มาจากดิน 7 ป่าช้า

(กรี๊ดๆๆๆๆ เสียงหลง)   อุย เล่นแรง ถอยกรูด กัลล์เป็นแถว .. . เหงอะๆๆ เอาไงๆๆ ง่า เอาๆๆไง

ซักพักเห็นเรื่องสะเทือนจัย ก็เลย ไม่คิดไรละ อะ อะ ช่วยท่าน เช่ากันไปคนละคู่ เพราะท่านบอกว่าไม่มีไร ไม่ให้โทษเยย

 

ก็เราหวังดี คิดดี ไม่น่าจะมีไร แถมท่านบอกว่า ก็วางที่หิ้งพระ น่านหละ เราคิดว่า ก็คงทําตามประสาคนต่างจังหวัด

เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ คือเจงๆงะ เรื่องมันเศร้ามากมาย จะเล่าไรให้ฟัง .. ที่ตัดสินจัย เช่าสิ่งนี้มาจากพระท่าน .. ก็เพราะ

วัดนี้ เป็นวัดที่ 8 ที่ไปกัลล์ เข้าไปไกลมาก 8 โล จากถนนหย่าย วิ่งไปตามคันนา รอบตัวเป็นบึงกว้างหย่ายไพศาล ไม่มีแม้แต่บ้านผู้คน

เราก็ขับดุ่มๆๆๆเข้าไปซะงั้น ทําไมไม่รู้ แต่ก็ไม่คิดจะถอยกลับ คิดแต่หาวัดๆๆที่กันดาน สุดท้ายก็เจอ ชิมิค๊า

พอทําบุญ ถวาย นู่น นี่ นั่นไปแล้ว ระหว่างที่คุยกะท่านเจ้าอวาส .. ออ ท่านเจ้าอาวาสโดนตัดนิ้วเท้า เนื่องจากเป็นเบาหวาน

แล้วทัดใดนั้น ก็เหลือบไปเห็น พระท่านอื่นเอาถังนํา ถังใหญ่ๆมาวาง แล้วก็เอานําเทโครมลงไป 3 ส่วน 4 เราก็คิดว่าจะซักผ้า

ซักพัก เอาหม้อข้าวหย่ายมาก ออกมาคดข้าว แล้วก็เทตูม ลงไปในถังนํานั้น .. โอย ตาทะลัก ทําไรงะ

ซักพัก ก็คนๆๆๆ แล้วก็ข้าวอืดเต็มถัง แล้วก็ .. . ประชาช๊น เอาไปให้หมาวัดกินงะ หมาวัดเยอะมากกกก

โหย น่าสงสาร มันสะเทือนจัยยิ่งนัก นําตาซึม .. คิดดู วัดแบบ อยู่ล้อมรอบด้วยนํา ขนาดเรา ขับตั้ง 8 กิโล แล้วครายจะเข้ามาทําบุญ

ก็เลย อะ อะ เช่าไปคนละคู่เยย .. ปกติ เป็นคนกัวเรื่องอย่างนี้ขึ้นสมอง แต่คราวนี้สงสารมากกว่า ไม่กัวละ 

 

กลับมาเรื่องหรรษาดีก่า .. นี่ๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆ ตุ๊กตาที่ติดอยู่หน้ารถ น่าร๊ากมากมาย นั่งมองไป เล็บก็จิกแขนสองข้างตัวเองไป อยากด๊ายๆๆ

เราก็ระงับอารมรณ์ไปตลอดทางแต่เล็งๆๆๆๆไปตลอด โอม เห็นหนอๆๆๆ

 

และแล้ว เจ๊า Little Chicken ก็มาแป๊ะอยู่ที่รถเรา ในวันถัดมา ... หุหุ

 

นี่คืออีกอย่าง ที่เล็งไว้ น่าร๊ากอะ แต่จิ๊กไม่ได้ เพราะมันคือสติ๊กเกอร์ไว้ติดป้ายง่า อยากด๊ายๆๆๆ ทามงัยดีๆๆ ต้องไปซื้อทื่บ้านหม้ออะ กัม

เพื่อนๆเป็นกําลังใจ ให้เราน๊า อยากด๊ายๆๆๆ ไอมดแดงติดกระจกง่า

โอย เหนื่อย เป็นลม หายใจไม่ทัน อัพซะคุ้มเยย พอก่องน๊า

 

บาย .. จุ๊บ

 

28 พฤศจิกายน

สปันธิตา ลูกสาวคนที่ 2

 
กรี๊ดๆๆๆ เจ๊จิต คลอดลูกเราแล้ว เมื่อวานกลางวัน
 
ตอนแรกจะพุ่งศีรษะไปอยู่ในห้องคลอดโต๊ย แต่ รพ. นี้เค๊าไม่ให้เข้า แถมเราก็ติดงาน ก็เลยอด
 
วันนี้ เลยไปมาแล๊น .. ลูกฉ๊าน น่าร๊ากกกกก สุดๆ
 
ลูกชื่อ สปันธิตา .. เพราะแม่เค๊าชื่อ อโศกสปัน พ่อชื่อ อธิพงษ์ .. ลูกก็เลยออกมาชื่อ สปันธิตา
 
โห สุดย๊อด คุงแม่เจ๊นก คิดด๊ายไงอะ เก่งสุดย๊อด ชอบมากเลยอะ โปรดๆๆๆ ขนาดที่ว่า เราเองอยากไปเปลี่ยนชื่อเลยอะ อยากชื่อ สปันธิตา
 
บอกเจ๊นกไว้ว่า เนี๊ยะ เด๋วกลับไป จะไปอําเภอเปลี่ยนชื่อเลย
 
ไม่รู้อะ ถ้าเจ๊ไม่ใช้ชื่อนี้นะ เสร็จนู๋ .. เราจะขโมยชื่อนี้ คอยดูๆๆ ชอบๆๆๆ
 
 

สามี .. เอ๊ย พี่เขย ..  เอ๊ย พี่ .. เอ๊ย ... อะ อะ ... อารายก็ด๊ายแล้วแต่จะยกให้

ก็เจ๊แก ยกให้เป็น นู่น นี่ นั่น กะฉ๊าน จนงงไปหมด แล๊นอะ

อะๆ กลับมาๆ เล่าต่อ เนี๊ยะ พี่ต้นแก หัวฟู นอน รพ. เป็นเพื่อนภรรยา ซ๊าจนหมดลายเสือ ไปไหนไม่ได้ มาสองวันแล๊น อิอิ สม

บอกเจ๊ไปว่า ... เจ๊จ๊า ถ้านู๋มีลูก นู๋จะให้ลูกสาวนู๋ ชื่อว่า สปันธิตา โต๊ยน๊าค๊า
 
เจ๊ตอบกลับมาว่า เมิงงงง หา ... ให้ได้ก่องน๊าค๊า ค่อยมาว่ากัลล์ ค๊า
 
อ๋อย มัยต้องเอาเรื่องเจงมาพูดเล่นด้วยอะ .. ฮึ่ม
 
 
บาย .. จุ๊บ
23 พฤศจิกายน

ย้าย office

 

กลับจาก Outing ก็ต้องย้ายออกมาจาก อก Mktg อยู่คนเดียว .. กลับไปอยู่ฝั่ง eng.

ก็เลยต้องกินๆๆ ประชดชีวิตซักหน่อย เป็นการระบาย ไม่ยั้ง เศร้าแล้วต้องกินๆๆๆๆ

 

กลางวัน วันแรก ก็ปายกิน J Avenue สาขาใหม่ .. เหอะๆๆ อยู่ตรง Office เราเลย .. เอาให้เปรมๆๆๆ

 

วันถัดมา ก็ Palm Tree กินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โต๊ะ น้องๆ ที่ซุมไปด้วย ลังต่างๆๆ ปีนึงจะจัดเสร็จไม๊น้อง

 

ของเรา ย้ายของมานิสส์เดียวเอ๊ง .. นี่ๆๆ ขบวนรถไฟ กะมอไซค์ก็มา เห็นเป่าๆๆ

 

ซูมให้เห็นใกล้ๆ

 

มันเริ่มรก .. เอิ่ม คิตตี้เนี๊ยะ มันขัดๆ แต่เพื่อนให้มา ก็ต้องใช้ .. กัม

 

บาย .. จุ๊บ

 

 

13 พฤศจิกายน

เจ๊จิต จะคลอดอาทิตย์นี้แล๊น

 

    แงๆๆๆ อาทิตย์นี้ เจ๊จิต มีกําหนดคลอดแล๊น แต่ไม่รู้ว่าวันหนาย .. ตื่นเต้ลล์ๆๆๆ จังเยย

เจงๆแล้วเจ๊จิตเค๊าบอก ให้เราต้องเข้าห้องคลอดกะค๊าโต๊ย อยากปายๆๆๆๆ   

ตามปายช่วยเบ่ง เพราะว่าเรามีศักดิ์เป็นเมียน้อย อิอิ

แต่เจ๊ขอพี่เขยว่า ให้ทิปปี้ มันเป็นเมียหลวงเหอะ เจ๊อยากเป็นเมียน้อย เพราะฟังแล้วดูมีค่า สดใส ปิ้งปั๊ง น่าทะนุทะนอม

ดูเจ๊เค๊าคิสส์ดิ .. กัม (อย่าคิสส์มากน๊า เราสนิทกันมากก็เลยแซวกันเล่นๆ และก็นับญาติกันเองมานานมากแล๊น เด๋วเชื่อกันอีก .. กัม)

ถ้าเราเค๊าไปห้องคลอด จะลมจับไม๊เนี๊ยะ ปรากฏถ้าหมอต้องมาพยาบาลเรา หุหุ

แต่เผอิญ ตั้งแต่วันศุกร์นี้ ต้องไป Outing กะที่ office เก่า แถมวันเสาร์ กะอาทิตย์ จะไปทําบุญงะ .. เซ็งเลย

ถ้าคลอดก่อนวันศุกร์ก็ดิอะจิ จะด๊ายไปเยี่ยมหลาน .. เอ  เรามีหลานกี่คนแล้วเนี๊ยะ . . ป่านชะนี้แล้ว คงเป็นหลานคนที่ 100 งะ หุหุ

 

 

ท้องโต สุดๆ ดูจิๆๆ กัวๆๆๆอะ .. เราบอกเจ๊ว่า .. กรี๊ดๆๆ ท้องเจ๊หย่ายมาก น่ากัวจังเยย ไม่อาว ไม่อาว ไม่ท้องแล๊ว (เสียงสูง)

เจ๊หันขวับ แล้วตอบมาว่า ... เมิงงงง อย่าเพิ่งตื่นตูม หาผัวให้ด๊ายก่องน๊า ค่อยกัวน๊า

โห รายงะ แค่นี้ต้องล้อ ปมด้อยเราโต๊ยยยย        (อย่าเอาเรื่องเจงมาพูดเล่น อิอิ)

เอิ่ม เจ๊คร๊าบ ป่านฉะนี้แล๊น ทิปปู้เลิกคิสส์เรื่องนี้ปายนานแล๊น ไม่มงไม่มีมันแล๊นงะ ไม่อยากมีแล๊น อยู่กะลูกเจ๊ดีก่า คริกๆๆๆ

ไม่มีอะดีแล๊ว เก็บเอาปมด้อยเรื่องนี้ ไว้ให้เพื่อนๆ ล้อกันไปอีกนานแสนนาน ดีม๊า ดีม๊า .. ชอบม๊าๆๆ

ถ้าเรามีแฟน ก็ไม่หนุกดิ เพื่อนๆจะเอาไรมาย้อเย่น อะ .. เจงม๊ายค๊า คริกๆๆๆ พรากๆๆๆๆๆ

ออ หรือว่า เป็นเพราะที่เราเพิ่งไปโกหกพี่คนนึงไว้ ว่าเรามีคนร๊ากแย๊ว .. เผื่อที่เค๊าจะได้เลิกวุ่นวาย .. วายๆๆๆๆ

แต่มันก็ด๊ายผลนี่ .. ช่างเหอะเน๊อะ .. ฮือๆ ขออําภัยที่มุสา

 

เจ๊ไม่ให้เอาภาพเค๊าใส่ .. เค๊าบอกว่า คนท้องโทรม ม่ายจ๋วย .. อะๆๆ ก็ด๊ะๆๆ เอาพอเห็นลางๆ น๊า 

หมายเหตุ เพื่อนสนิทอีกคน ก็จะคลอดลูกคนที่ 3 .. พระเจ้าฟังไม่ผิดคร๊าบ คนที่ 3

แถมคนที่ 3 ห่างจากคนที่ 2 อะ 5 ปี .. คิสส์ดูจิ ว่าเค๊าแต่งงานมากี่ปี .. กัม  

 

โอ๊ะ ขอแทรกนิสส์เนิง ก็เนื่องจากวันเดียวกันเนี๊ยะ

นี่เลยๆๆ โจ๊ก เดินมาเจอฉ๊าน แล้วก็หยุดทักว่า .. อู๊ววววว์ วันนี้ สวยจังเยย อะ .. เหมือน กุมารทองเลย .. แป่ววว

ม่ายต้องเลยๆๆ ยังไงฉ๊านก็ไม่เสียเซ้ลล์ หรอกยะ .. หุหุ .. ปกติ วันอื่นแปลกก่านี้อีกง่า

เออ น่านเซ่ ชุดอารายของฉ๊านเนี๊ยะ .. ว่าไปก็เหมือนนะ นุ่งโจงกะเบน แถมชอบกินนําแดงโซดาโต๊ยยยย

 

           บาย .. จุ๊บ           

 

06 พฤศจิกายน

ทําบุญ คืนลอยกระทง (พร+รอ = พอ)

 

กิ๊วๆๆๆ ดีจายๆๆ ได้มาลอยกระทง .. จะบอกว่า เกิดมาไม่เคยไปลอยกระทงเลย ซ๊ากครั้ง

ม๊ะด๊ายเวอร์โต๊ย ไม่เคยเลย .. จุฬง จุฬาราย ก็เพิ่งเคยมา ครั้งนี้ครั้งแรกงะ .. เชยเจงๆฉ๊าน

ออ ก่อนปายลอยกระทง เราปายทําบุญมาก่องอ๊า . .อ่านจากรูปข้างบนละกัลล์

ใจความสําคัญ คือ เราได้พรมาท่องไว้งะ ,,,,,   'พร + รอ = พอ'   ,,,,, ท่องให้ขึ้นจายยยยย

อะ กลับมาเรื่องลอยกระทง .. ไม่เคยคิสส์ว่าจะไปลอยกระทงเล๊ย แต่ครั้งนี้ น้องเลิฟลากมา

เพราะเอาเรื่องทําบุญมาโปรโมท ก็เลย .. ไปก็ด๊ายยยยย ชอบๆ แบบนี้ไม่เคยปายทําอะ

ทําบุญเสร็จ ก็มาลอยกระทงต่อ เห้อ กว่าจะถึงบ้าน กว่าจะทําไร กว่าจะได้นอน .. เหนื่อยงะ

รูปดูข้างบนเล๊ย บรรยายไว้โหม๊ะแย๊ว

เด๋วดิ เด๋วดิ เฟี๊ยต อย่าเร่งดิ น้องเลิฟ ขออีก 3 ชั่วโมง .. กะลังอธิฐานอยู่ .. ที่ท่องมาเด๋วลืมโหมดดดด

 

 

ร้อนสุดๆ .. พี่น้อง โสดสโมสร .. เลยต้องมาลอยด้วยกัลล์ หุหุ .. เซ็ง

 

บาย .. จุ๊บ

 

23 ตุลาคม

หลานกิ๊ง กลับมาแย๊ว

 

กระซิกๆๆ พ่อ แม่ กะหลานกิ๊ง ทิ้งเราปายเขาหย่าย 3 วัน

เหงาเหมือนกัลล์นะเนี๊ยะ .. พ่อแม่ไม่อยู่ แทนที่จะหนีเที่ยว ก็ดันขี้เกียจอีก เด๋วนี้ ไมได้ไปหนายเล๊ยนานโข ร่วม 4 เดือน

 

ไม่ได้ละ ไม่ได้ละ ทิปปี้จะคืนสังเวียน กล้ามเนื้อลีบ ไม่ได้ออกกําลังกายเลย .. ไม่ได้ไปกะเพื่อนเลย

พอชวน ม๋าปั๊ก ปั๊กก็ไม่ค่อยไป เราก็ขี้เกียจตาม ปั๊กไม่ชอบเล่นกีฬาเลย กว่าจะขุดไปได้แต่ละทีง่า

แถมหลังๆ เพื่อนเลิฟก็หนีปายมีแฟนหมด .. เพื่อนเล่นกีฬาก็เอาแต่เที่ยวต่างจังหวัด เห้อ .. ชีวิต

ม่ายด๊ายละๆๆ ต่อไปนี้ เราจะกลับไปเล่นกีฬาเหมือนเดิม .. เหมาหมดทุกประเภท เหมียลล์เดิม

เอ๊า ฮึดหน่อยๆๆ ขอเวลาตั้งตัวกลับสังเวียน แถมต้องไปกระแซ๊ะเพื่อนอีกที ว่ากลับมาเล่นกีฬาด้วยแล้วน๊า

 

ออๆ อยู่บ้านวันหยุด 3 วันรวดเลย .. วงจรชีวิตลูกนํา วนเวียนๆ นอน ทํางาน ตื่น ทํากับข้าว นอน กิน ทามงาน นอน .. เย้ย อารายเนี๊ยะฉ๊าน

แหน่ๆๆ มีเช้าวันนี้ พยายามทอดไข่ดาวให้เป็นรูปหัวใจ อู๊วว์ กรุ้มกริ่มๆ ออกมา อย่างที่เห็น อิอิ ขําๆ

เห้อ หมดไปอีกวัน .. มาวันสุดท้าย วันจันทร์เนี๊ยะ ยืดเส้นยืดสาย ออกไปล้างรถตัวเอง ล้างซะเอี่ยม นอกและในรถ อู๊วว์ สะอาดจัง

ล้างเสร็จ ฝนตก ... ประจํา ชีวิตประชดมันอย่างงี๊ ทู๊กที .. ฮึ่ม

 

   

กรี๊ดๆๆๆ ขอมาแก้ข่าว จาก comment ของ จอมYuth ด้านล่างนี้ง่า

ครายยังไม่รู้เรื่อง ก็ไม่ต้องลงไปอ่านหรอกนะ หุหุ

ปกติไม่ค่อยสนใจ ไม่เคยแก้ข่าว แต่เรื่องนี้ยอมมม่ายด๊าย ฟังดังๆน๊า

 

 

ฉ๊านม่ายด๊ายมีแฟนเป็นทอมย่ะ และไม่เคยโต๊ย หงะ

นี่แหนะๆ น่าเกลียดที่ซู๊ด บ้าๆๆๆ ตัดอนาคตสุดๆ แค่นี้ก็หาไม่ได้อยู่แล้ว ยังจะกุเรื่องทอมมาอีก .. โกดๆๆ

 

โกด 7 ปี ไม่ต้องมาดี 7 หน .. กึ๊ยๆๆๆ

 

20 ตุลาคม

ดึ๊งๆ ปายกินกลางวันมาตะกี๊ ง่า

 

อ๋อย ... พี่น๊องงงงง ไปกินธนิยะมา .. อิ่มมากมาย .. จะหลับแย๊ววววว ง่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อ๋อย ม่ายหวายแล๊ว อิ่ม พูดไรม่ายออก .. ฟิ๊ววววววววว

 

เจอกัลล์เย็นนี้คร๊าบ .. บาย จุ๊บ

 

 

 

18 ตุลาคม

เล่นกัลล์เข้าปาย .. เล่นกัลล์ทุกอาทิตย์

 
 
กรี๊ดๆๆๆ วันนี้ได้ Fwd Mail อีกแล๊น .. ได้แล๊ว ได้เยอะแล้วฮ่ะ อันนี้งะ .. อ่านเซ่ อันข้างล่างนี้อะ 
 
 
 
 
 
ตอบกันไปตอบกันมา ... ตอนแรกก็กะจะเอามาให้อ่าน แต่คิดไปคิดมา เหมือนประจานฟามโสดตัวเองยังไงก็ม่ายรู้
 
อย่าอ่านเลยละกัลล์ .. หุหุ .. เอางี๊ จับใจความได้ดังนี้ ..
 
 
ปู บอกว่า ถ้าแก้วหาผู้ชายม่ายด๊าย ก็ให้เลือกสินค้าทดแทน งะ .. แถมพ่นต่ออีกว่า ..
 
แม้ยุคนี้สาวๆ ใช้มีคติว่า " ชราอย่างกล้าหาญ...และขึ้นคานอย่างมีเกียรติ"
 
แต่....บางครั้ง การเปิดตัว เปิดใจ...เพื่อทดลองสิ่งใหม่ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายนะค่ะ ???
 
เพราะหากไม่ดี ท่านยังสามารถ หันหลัง กลับไปปีนขึ้นไปนั่งบนคานได้เหมือนเดิม
 
ทดลองใช้ฟรี....ใช้ไม่ดี.. ยอมคืนเงิน ให้... แต่ไม่ยอมคืนใจจ้า
 
 
 
 555+ กรั๊กๆๆๆ สเล่อสุดๆ ตลกมากมายย่ะ
 
แหวะ จะอ๊วก แค่คิดก็หยอง... ม่ายอาวๆๆๆ ให้คบทอมเหรอ .. ม่ายเป็นอะ กรั๊กๆๆๆๆ
 
ก็ครายจะไปยู๊ ว่าตอนนี้ มันจะหายากหาเย็นขนาดนี้ ก็ตอนสาวๆ มัวแต่คิด เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศอะ ... 
 
 
ทามมัยน๊า ทามมัย .. การครองตนเป็นโสดของฉ๊าน มันน่าสนุก เหมาะแก่การล้อนัก ชิมิค๊า !!!!
 
อะๆๆ ก็ด๊ะ มีเลยละกัลล์ เด๋วพรุ่งนี้จะมีแฟนเล๊ย คอยดู ... ฮึ่ม 
 

บาย ... จุ๊บ 

 

14 ตุลาคม

ที่ 1 อีกอย่างแล๊น .. Spare ME!

 
 
 
 
วันนี้ .. เค๊าเลี้ยงส่ง VP เรา กะพวกเรา ประมาณเกือบ 10 คน ที่โยกย้ายกลับไปอยู่ฝั่ง Engineer (อีกแย๊ว)
 
เพื่อนๆ Mktg (ตอนนี้กลายเป็นอดีตไปแล๊ว) ไปเกือบ ร้อย คน (ก็ทีมเดินเราน่านอะ) กระซิกๆๆ
 
ไปเล่นโบล์ลิ่งกัลล์ .. ทีมเราชื่อ Spare ME! อิอิ  .. การเรียนเด่น เล่นกีฬาดี ชุดวิวาห์ดัง
 
ทีมเราชนะเลิศน๊าพี่น้อง ได้ที่ 1 .. การแข่งขันวัดโดย .. หากคุณโยนแล้ว พิณลงเป็นเลขคู่ จะถือว่า สไตค์
 
แต่หากลงเป็นเลขคี่ จะถือเป็น สแปร์ .. บทสรุป คือ อยู่ที่ดวงฮ่ะ แหะๆๆ ไม่อยากจะบอกฟามเจงเยย
 

 

ทีมเราๆๆๆ แป๊ะให้ตรึม เอาให้เต็มตัว ... ชื่อทีม   Spare ME!    ค๊า

 

 

ได้ที่ 1 ค๊า ... จาก 7 ทีม (ได้มา ยังไงเนี๊ยะ งงๆ)

 

 

ง่า แลกถ้วยกันถ่ายรูป กรั๊กๆๆๆ

 

 

หน้าตาทีมเรา ที่ชนะ .. เห! แล้วหัวหน้าทีม หายไปไหนง่า แล้วพรุ่งนี้ อัพต่อน๊า ง่วงนอนแล๊น .. มีเบื้องหลังให้ดูโต๊ย หุหุ

ขําๆอะ คือตอนที่ชนะ นายเรา (VP) ต้องเป็นคนไปรับ แต่ปรากฏ เพ่สุวิทย์หายปายหนายไม่ยู๊

ทุกคนเลยบอกให้เราไปรับ .. อะๆๆ ก็ด๊ะ Activng (VP) โอย เหากินหัว

พอไปรับเสร็จ วิ่งกลับมาก .. อะ จ๊าก นายน้อยเราอยู่อะ ไม่มีครายเห็น แป่วว อิอิ ขําๆ เจงๆ เค๊าควรจะเป็นคนออกไปรับแทน

ขออําภัย ม๊ะยู๊ง่า

 

บาย .. จุ๊บ

10 ตุลาคม

ID4 มาแย๊วววว

 

5pm ก็เริ่มรู้สึกถึงความอึมครึม หันไปมอง ข้างๆตัว ข้างหน้าต่างที่โต๊ะ เราเอ๊ง

โอยๆๆๆ เป็นอารายๆๆ ใกล้เวลาเลิกงานทีรัย ต้องกลั่นตัว และอุดมไปด้วยความชุ่มชื้นเกินเหตุ แงๆๆ น่ากัวๆๆ ต้องไปดูใกล้ๆซะโหน่ย

ปล. ต๊ะเอง ... มองไปนอกหน้าต่างนี่อะ เห็นดาดฟ้าตึกนั้นปะ ตึกที่ใกล้เราที่สุดงะ

เพื่อนเรา มดอะ .. ชอบแอบมาแหวกม่านข้างโต๊ะเรา เผื่อแอบมองทหารวิ่งกันทู๊กเย็นเลย อิอิ หล่อนชอบคนในเครื่องแบบม๊าก

 

มาดูเรื่องฝนต่อ ... นี่ๆๆ มาดูใกล้ๆ โอย ทามไงดี มือถือเก็บภาพไม่หมด .. มองออกไป เห็นตึกที่สูงที่สุดเป่า

น่านคือ ตึก UBC ตึกทิปโก้ เมฆหล่นลงมาจะทับตึกแย้ว

เมฆเยอะซ๊าเหลือเกิลล์ แถมทุกวินาที เปลี่ยนแปลงเร็วมาก ม้วนตัวกันสุดเดช

 

 

โห ขนาดนี้ คงต้องรอตกซ๊าให้หนําก่อง  แล้วค่อยกลับบ้านละกัลล์

เหอๆๆๆ จะโดนเมฆหล่นทับตัวม๊ายนี๊ยะ กึ๊ยๆๆๆ 

 

 บาย ... จุ๊บ 

รับน้องกลับบ้าน

 
ศุกร์ที่แย๊ว ฝนจะถล่มหนัก เลิกงานก็เลยไปเดินเล่น พารากอน รอรับน้องกลับบ้านดีก่า
เพราะว่า วันศุกร์ คือวัน Eat day ของเรา อุอุ ... เราจะปายกินๆๆๆๆๆ
 

 

นี่ไง น้องเรา ... เย้ย ม๊ะช่ายๆๆๆ

 

 

นี่ต่างหาก ... ต้องงี๊ ต้องหน้าหยั่งงี๊

 

 

กะพี่อ้อย ... ดูดิ พี่เค๊าเล่นโยเค๊อะ ทู๊กวัน หุ่นยังดีอยู่เล๊ย เหอๆๆ

 

โกยกัลล์ไปกินอาหารญี่ปุ่น อีกแล๊น

 

สู้ตาย ... กินอย่าให้เหลือ โฮ๊ะๆๆๆ    

 

 

ออ อันนี้แถมๆ น้องๆเค๊าเห่อ XBOX กันอยู่ จนป่านนี้ ยังไมได้เล่นกันเลยง่า

 

 

เท่ห์โคด .. แถมมากะกล่องอะ

 

เห้อ ... น่าเกลียดน่ากัวตัวละ 2 บาท ... อิอิ ย้อเย่นนนน
 
บาย ... จุ๊บ
04 ตุลาคม

Sep 24, อาทิตย์ที่แย๊วนู่น

 

ดอกไม้งานแต่งเป๊ปปุ๊บ ... ง่า แก๊ะจากบนผมให้เลยนะเนี๊ยะ

 

 

งั่มๆๆ ให้ม๋าปั๊กกินน๊า ... อันนี้ของม๋าปั๊กจ๊า  

 

  

เหอๆๆ แต่อันนี้ อันนี้ และก็อันนี้ ของป๋า น๊าจ๊า   

 

 

และก็ปิดท้ายด้วย Coffee Beans ของป๋า ... ของป๋า คนเดียว หมดนี่เยย พี่ฟูยุติธรรมที่ซู๊ด เห็นม๊า โฮ๊ะๆๆๆๆ  

 

 

น่าร๊ากกกกก จาอาวๆๆๆๆๆ

 

 

ตุ๊กตาเยอะแยะเล๊ย จาอาว จาอาว

 

 

ม๋าปั๊กจาอาวตัวนี้

 

 

ชินเนม่อนซัง

 

 

ม๋าปั๊ก กะ ชินเนม่อนซัง

 

 

ไปไหนไปด้วย ช่วยสองบาท

 

บาย ... จุ๊บ